Ákos Engelmayer (ur. 1938 w Segedynie) – węgierski dziennikarz, historyk i wykładowca, dyplomata, w latach 1990–1995 ambasador Węgier w Polsce z akredytacją na Białorusi.
Życiorys Uczestniczył w rewolucji węgierskiej 1956. Pracował jako zecer w związku z niemożnością podjęcia studiów w kraju. W latach 1962–1968 studiował etnografię na Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu studiów pozostał w Polsce, był zatrudniany m.in. jako przewodnik wycieczek oraz tłumacz. W latach 1970–1989 pracował w Interpressie (z przerwą na okres 1981–1982), gdzie był kierownikiem redakcji węgierskiej oraz szefem redakcji węgierskojęzycznego czasopisma „Polska”. W 1980 przystąpił do NSZZ „Solidarność”. W 1987 był współzałożycielem Solidarności Polsko-Węgierskiej.
Po przełomie politycznym premier József Antall powierzył mu funkcję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego w Polsce, pierwszego po upadku komunizmu. W 1992 złożył listy uwierzytelniające Stanisławowi Szuszkiewiczowi jako ambasador na Białorusi (z rezydencją w Warszawie). Obie funkcje pełnił do 1995. Po odejściu z pracy w Ministerstwie Spraw Zagranicznych podjął się pracy wykładowcy historii Europy Środkowo-Wschodniej w Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku, współpracował również ze Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego.
Obecnie jest m.in. prezesem Wspólnoty Węgierskiej w Polsce. Żonaty z Krystyną Golińską, mieszka w Podkowie LeśnejKrystyna Golińska-Engelmayer, Byłam ambasadorową we własnym kraju, Wspomnienia Podkowian, „Podkowiański Magazyn Kulturalny”, nr 34, zima 2001/2002..
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1994). Medal Polonia Mater Nostra Est (1995) Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2022)
Przypisy
Bibliografia Paweł Cebula, Grzegorz Górny, Węgierski łącznik, Wydawnictwo Fronda, Warszawa 2008, s. 37–38 Jeden, jedyny zadowolony Polak, czyli Węgier w Polsce
Linki zewnętrzne
Pierwsza tablica ku czci poległych i pomordowanych na Węgrzech powstała w Polsce – wypowiedź Ákosa Engelmayera, Polskie Radio. 7 listopada 2011. My nie mamy czasu przyszłego – wywiad Miry Suchodolskiej z Ákosem Engelmayerem. „Dziennik Gazeta Prawna”, 20–22 września 2013, s. 16–17.
Kategoria:Ambasadorowie Węgier w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Podkową Leśną Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem Polonia Mater Nostra Est Kategoria:Urodzeni w 1938 Kategoria:Węgierscy dziennikarze Kategoria:Węgierscy tłumacze Kategoria:Węgrzy w Polsce Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku Kategoria:Ludzie urodzeni w Segedynie Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”