Lubień Górny (niem. Obernhagen1947, Obernhagen-Lubień Górny, górnolubieński MPol XXVI nr 37) – osada w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Resko.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.

We wsi był przystanek kolei wąskotorowej Lubień Górny.

Położenie geograficzne Osada położona na Pomorzu Zachodnim, na lewym brzegu rzeki Regi, około dziewięciu kilometrów na południowy wschód od miasta Resko i 16 kilometrów na północny zachód od miasta Łobez.

Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z lat 1381 Averenhagen, 1440 Overenhagen, Overnhagens i rok 1445 in Overhagen. Około 1780 roku we wsi znajdował się kościół, kaznodzieja, kościelny, ośmiu rolników, chałupnik i łącznie 13 gospodarstw (palenisk). Z wyjątkiem jednego folwarku, wieś stanowiła majątek alodialny. Właścicielem majątku był wówczas wielki właściciel ziemski Otto Friedrich Fürchtegott von Bonin z ElvershagenBonin, [Dostęp 2025-10-22]. Gospodarstwo, które nie wchodziło w skład majątku, było dziedziczną posiadłością rodziny Borcke; około 1804 roku jego właścicielem był Ludwig Friedrich Christoph von Borcke. We wsi znajdowała się szkoła, w której uczył kościelny. W ramach regulacji stosunków chłopskich i folwarcznych, obowiązujących od 1811 roku, sześć gospodarstw zostało wydzielonych z majątku Obernhagen i wystawionych na publiczną sprzedaż w 1813 roku. W ramach tej reformy wieś Obernhagen została włączona do sąsiedniej wsi Niederhagen i przyłączona do okręgu Niederhagen B. W wyniku tego środka administracyjnego Obernhagen utracił charakter samodzielnej wsi i odtąd stanowił obszar mieszkalny społeczności wiejskiej Niederhagen. W roku 1840 majątek Obernhagen, który w roku 1828 uzyskał status majątku rycerskiego, trafił w ręce Friedricha von Bülowa, który w roku 1863 sprzedał go Otto von Grävenitzowi z Neustrelitz za kwotę 135 000 talarów. W latach 1818-1945 miejscowość należała do powiatu reskiego z siedzibą do 1860 w mieście Resko, a następnie w mieście Łobez. Od 1945 miejscowość jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Lubień Górny.

Demografia Liczba mieszkańców w różnych latach: Rok - Mieszkańcy 1816 - 118 1852 - 166 1871 - 166

Zabytki pałac i park pałacowy

Przypisy

Literatura Ludwig Wilhelm Brüggemann: Ausführliche Beschreibung des gegenwärtigen Zustandes des Königl. Preußischen Herzogthums Vor- und Hinter-Pommern. Teil II, Band 1: Beschreibung der zu dem Gerichtsbezirk der Königl. Landescollegien in Stettin gehörigen Hinterpommerschen Kreise. Stettin 1784, S. 345–346, Nr. 36. https://books.google.de/books?id=qAk_AAAAcAAJ&pg=PA345,#v=onepage&q&f=false. Heinrich Berghaus: Landbuch des Herzogthums Pommern – Schilderung der Zustände dieser Lande in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts. Teil II: Landbuch des Herzogthums Stettin, von Kamin und Hinterpommern; oder des Verwaltungs-Bezirks der Königl. Regierung zu Stettin. Band 7: Der Kreis Regenwald, und Nachrichten über die Ausbreitung der römisch-kathol. Kirche in Pommern. Berlin und Wriezen 1874, S. 812–914.https://books.google.de/books?id=kJNgAAAAcAAJ&pg=PA812#v=onepage&q&f=false

Kategoria:Lubień Górny