Pepin z Landen zwany również Pepinem Starszym (ur. ok. 580, zm. 21 lutegoH. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych, t. 4, Kraków 2000, kolumna 575. 640) – majordom Austrazji za czasów Merowingów: Chlotara II, Dagoberta I i Sigeberta III, święty Kościoła katolickiego.
W 613 wraz z Arnulfem z Metzu doprowadził do osadzenia na frankijskim tronie Chlotara II.
Pepin został pochowany w Landen, później jego ciało przeniesiono do Nivelles. Czczony jako święty początkowo w Brabancji, później jego imię znalazło się w litanii o wszystkich świętych i w martyrologium.
Był żonaty z Idubergą. Z tego małżeństwa pochodzili: św. Bawo (Allowin) (ok. 589–654), uznawany za syna Pepina według legendyBavo (Allowin) von Gent (von Haarlem) – Ökumenisches Heiligenlexikon .. Grimoald I (616–656), który został majordomem Austrazji po śmierci ojca, św. Bega (620–695), żona Ansegizela, syna Arnulfa z Metzu, św. Gertruda (626–659), przeorysza klasztoru w Nivelles, patronka miasta Landen.
Poprzez swoją córkę Beggę Pepin Starszy był dziadkiem Pepina Młodszego i przodkiem Karola Wielkiego.
Przypisy
Bibliografia Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 4, Kraków 2000, kolumna 574–575.
Kategoria:Państwo Franków Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Urodzeni w VI wieku Kategoria:Zmarli w 640