thumb|240px|Harap
Harap (niem. herab! – „tutaj!”) – okrzyk myśliwych odpędzających psy od ubitej zwierzyny, a także dawny bat myśliwski, służący do karcenia nieposłusznych psów.
Ten dawny bicz o krótkiej rękojeści, najczęściej wykonanej z sarniej nogi, wykonany był z długiego splotu rzemieni, zwężających się stopniowo i zakończonych tak zwaną „trzaskawką” z włosia końskiego i włókna konopi. Używany był zwłaszcza przy polowaniach par force z użyciem sfory psów gończychMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1986, s. 57, .. Znane było powiedzenie „po harapie” oznaczające „poniewczasie”, „po wszystkim”.
25 marca 1908 roku w bramie kamienicy Tenczerowskiej w Krakowie, w której na piętrze znajdowała się kawiarnia Sauera (na rogu ulic Szczepańskiej i Sławkowskiej) lekarz Zygmunt Ludmiński przy pomocy myśliwskiego harapa znieważył czynnie radcę Stanisława Bugajskiego, naczelnika sądu w podkrakowskich Liszkach, co spowodowało wniesienie tego wydarzenia na wokandę sądową.
Przypisy Słownik języka polskiego (red. Mieczysław Szymczak). T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1978, s. 725. Władysław Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1989, s. 205, . Zygmunt Gloger: Encyklopedia staropolska ilustrowana. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Wiedza Powszechna, 1985, s. 239, . .
Kategoria:Łowiectwo