Zbigniew Walenty Pazdro (ur. 9 lutego 1873 w Przewłoce, zm. 13 września 1939 we Lwowie) – polski prawnik, ekonomista i działacz polityczny.
Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Walerii Pazdro. W 1890 ukończył klasę Vb (ze stopniem celującym)Sprawozdanie Dyrektora C. K. IV Gimnazyum we Lwowie za rok szkolny 1890. Lwów, 1890, s. 121., zaś w 1893 – C. K. IV Gimnazjum we Lwowie. Podjął studia na Uniwersytecie Lwowskim. Podczas czwartego roku studiów na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w 1899 otrzymał stypendium fundacji Głowińskiego. W 1900 obronił doktorat, następnie przez rok był aplikantem we Lwowie, zaś w 1902 przebywał na stypendium na uniwersytecie w Monachium. W latach 1902–1909 pracował w namiestnictwie we Lwowie. W 1908 habilitował się z ekonomii społecznej na Politechnice Lwowskiej, w latach 1908–1910 był docentem prywatnym ekonomii społecznej na PLw i profesorem nadzwyczajnym Akademii Rolniczej w Dublanach.
W czasie I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej, ranny dostał się do niewoli rosyjskiej. W 1918 uczył w polskim gimnazjum w Kazaniu. Podczas wojny polsko-ukraińskiej listopadzie 1918 uczestnik obrony Lwowa. W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów piechoty.
Od 1919 profesor zwyczajny nauk prawniczych Politechniki Lwowskiej, od 1920 profesor zwyczajny administracji i polskiego prawa administracyjnego Uniwersytetu Jana Kazimierza, od tego roku kierownik Zakładu Prawa Administracyjnego i Biblioteki Administracyjnej. W latach 1922/23, 1924/25, 1932/33 i 1933/34 dziekan Wydziału Prawa UJK. Od 1931 był wykładowcą KUL.
Pisywał także artykuły o historii sądownictwa polskiego, m.in. w Kwartalniku Historycznym. Był członkiem Towarzystwa Naukowego we Lwowie i Towarzystwa Prawniczego.
Działacz Stronnictwa Narodowego, radny miasta Lwowa w latach 1911-1926. Członek Tymczasowego Wydziału Samorządowego we Lwowie w 1926Sprawozdanie z Czynności Tymczasowego Wydziału Samorządowego we Lwowie. Za rok 1926, 1927 s. 2..
11 listopada 1937 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy naukowej”..
Zmarł śmiercią naturalną 13 września 1939 we Lwowie, w domu przy ul. Gipsowej 28 (według innej wersji śmierć nastąpiła wskutek wybuchu bomby). W związku z walkami o Lwów, ciało prof. Zbigniewa Pazdro zostało pochowane w ogrodzie jego domu, a po pewnym czasie ekshumowane i przeniesione na cmentarz Łyczakowski we Lwowie.
Miał czworo dzieci. Był ojcem prof. Zdzisława Pazdro i dziadkiem prof. Przemysława Pazdro.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Zbigniewa Pazdro w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego we Lwowie Kategoria:Członkowie Tymczasowego Wydziału Samorządowego Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary cywilne kampanii wrześniowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Politycy Stronnictwa Narodowego Kategoria:Polscy administratywiści Kategoria:Radni Lwowa Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Rolniczej w Dublanach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Zmarli w 1939