Romuald Karaś (ur. 8 lutego 1935 w Tomaszowie) – polski dziennikarz, reportażysta, publicysta, dramaturg, autor słuchowisk radiowych oraz scenariuszy filmowych i audycji telewizyjnych. Jeden z członków założycieli Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza.
Życiorys Syn Jana Karasia i Bronisławy Diupero. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. A.J. ks. Czartoryskiego w Puławach, studiował później prawo na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. W wieku szesnastu lat zadebiutował na łamach lokalnej prasy lubelskiej pisząc reportaże z Kurowa, gdzie mieszkał oraz z Puław. W 1956 r. w Życiu Lubelskim ukazał się jego pierwszy tekst. W latach 1958–1963 i od 1967 r. pracował w Sztandarze Ludu, zamieszczając tam reportaże (dodatek do pisma pt.: Kultura i życie). Od 1963 do 1990 r. należał do PZPR, a następnie do PSL. Od 1963 do 1967 r. dziennikarz Kuriera Lubelskiego. Od 1970 r. mieszka w Warszawie. Był dziennikarzem w tygodnikach: Zarzewie (1970–1972), Walka Młodych (1972–1976), Tygodnik Kulturalny (1976–1977), Literatura (1977–1981; cykl pt.: Chleb nasz powszedni), Przegląd Tygodniowy (1982–1983; m.in. cykl pt.: Widziane z Brackiej). Następnie w dziale reportażu Telewizji Polskiej, autor scenariuszy filmowych i programów telewizyjnych. Od 1973 r. członek Związku Literatów Polskich, od 1986 r. wiceprezes, a w latach 1989–1992 prezes Oddziału Warszawskiego oraz członek Zarządu Głównego ZLP. Od 1982 r. członek SD PRL, a następnie SDP. Współpracował z Polskim Radiem (m.in. autor słuchowisk pt.: Król szos, Gra). Laureat Lauru Dziennikarza Warmii i Mazur (2020), przyznawanego przez Oddział Warmińsko-Mazurski Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W latach 2014–2021 prezes Stowarzyszenia im. Witolda Hulewicza.
Twórczość Widok z bramy optymizmu (szkice biograficzne; Wydawnictwo Lubelskie 1965) Puławy, rozdział drugi (reportaże; Wydawnictwo Lubelskie 1967) Kumys na deser (reportaże; seria: "Naokoło świata"; Iskry 1969) Tropem anonimu (reportaże; Wydawnictwo Lubelskie 1972) Szukam raju (reportaże; seria: "Naokoło świata"; Iskry 1975; Wydanie 2 zmienione: Książka i Wiedza 1979) Himalajska tragedia (reportaże; Czytelnik 1976) Nazywam się Pekosiński (reportaże; Czytelnik 1977) Tajemnice prowincji (reportaże; Krajowa Agencja Wydawnicza 1979) Tabu (reportaże; Iskry 1980) Podeptany chleb. Reportaże interwencyjne (Czytelnik 1981) Strzały na Mazowieckiej (opowieść; druk: "Związkowiec" nr 0, 1-7/1984, 2-20/1985) Dom nad Marychą (reportaże; Czytelnik 1986) Ostatni odruch (powieść reportażowa; Wydawnictwo MON 1986) Bezimienny (dramat; 1987) Próba prawdy (dramat; wydanie wespół z utworem dramatycznym M. Suponin pt.: Straszydło; Wyd Inspiracje, ZG ZSMP, RSW Prasa 1989) Klątwa i cud. Majora Sucharskiego droga na Westerplatte (Warszawa 2017)
Odznaczenia i nagrody Srebrny Krzyż Zasługi (1970) Wielka Nagroda im. Witolda Hulewicza za rok 2020. Nagroda "Zasłużony dla Polaków na Wschodzie" (2019) Nagroda im. Juliana Bruna dla młodych dziennikarzy (1963) Nagroda im. T. Nocznickiego (1965) Nagroda literacka Wojewódzkiej Rady Narodowej w Lublinie (1967) Nagroda Życia Literackiego (za Himalajską tragedię; 1977) Nagroda im. Ksawerego Pruszyńskiego (za Himalajską tragedię; 1977) Krzyż Świętego Jana Pawła II (2021) Dyplom honorowy Związku Pisarzy ZSRR (1979)Radzieckie dyplomy dla polskich artystów, "Trybuna Ludu", nr 267, 13 listopada 1979, s. 9.
Przypisy
Bibliografia Stowarzyszenie im. Witolda Hulewicza
Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. A.J. ks. Czartoryskiego w Puławach Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Pisarze związani z Puławami Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polscy reportażyści Kategoria:Polscy scenarzyści filmowi Kategoria:Urodzeni w 1935