Chomiczówka

Chomiczówka – osiedle i obszar Miejskiego Systemu Informacji w dzielnicy Bielany w Warszawie.

Nazwa „Chomiczówka” pochodzi od nazwiska rodziny Chomiczów, która była właścicielem okolicznych gruntów.

Położenie Obszar Chomiczówka znajduje się w południowej części dzielnicy Bielany. Jego granice wyznaczają:

od północy – ul. Wólczyńska (z wyłączeniem cmentarza Wawrzyszewskiego), od wschodu – ul. Powstańców Śląskich i ul. Reymonta, od południa – ul. Księżycowa, od zachodu – fosa fortu Wawrzyszew do skrzyżowania ulic Wólczyńskiej i Nocznickiego. Chomiczówka graniczy z Radiowem od północy i zachodu, z Wawrzyszewem od północy, ze Starymi Bielanami i Piaskami od wschodu oraz z obszarem Lotnisko od południa.

Historia Lata 1909–1945 Historia Chomiczówki związana jest z folwarkiem znajdującym się we Wawrzyszewie – w 1909 roku teren folwarku został rozparcelowany, w wyniku czego grunty po południowej stronie dzisiejszej ulicy Wólczyńskiej stały się własnością rodziny Chomiczów. W tym samym roku Józef Chomicz założył firmę ogrodniczą Bracia Chomicz, a jego wspólnikami zostali pozostali bracia: Jan, Bolesław, Kalikst, Leonard i Paulin. Przedsiębiorstwo specjalizowało się w hodowli i sadownictwie; zajmowało się również importem nasion warzyw i kwiatów.

Parcelacja gruntów folwarku we Wawrzyszewie zapoczątkowała powstanie nowych kolonii i osad, w tym Wawrzyszewa Nowego. W 1913 roku powstała niewielka osada zwana Kolonią Chomiczów, początkowo związana z Wawrzyszewem Nowym, która znajdowała się w pobliżu fortu Wawrzyszew, po północnej stronie obecnej ulicy Księżycowej. Jej rozwój ułatwiała stosunkowo tania i dogodna parcelacja; place budowlane należące do Józefa Chomicza można było nabyć również ratalnie. W 1933 roku w obrębie gminy Młociny utworzono gromadę Wawrzyszew, w której znalazły się trzy kolonie Chomiczów. Nazwa „Chomiczówka” była wówczas nieoficjalna; w latach 30. w odniesieniu do osiedla nowych domów stawianych przez rodzinę Chomiczów używano również nazwy „Przylesie”. W 1934 roku na terenie kolonii stało około 25 budynków, głównie między fortem Wawrzyszew a ul. Maszewską. Do 1939 roku zabudowa postępowała na wschód, w rejon równoległych przecznic ulicy Księżycowej: Sieciechowskiej, Kluczowej, Mistrzowskiej oraz Brązowniczej. Według wspomnień Mieczysława Michałowskiego, obszar ten zamieszkiwało około 3 tysięcy osób, z których część pracowała w fabryce zbrojeniowej na Woli i w forcie Bema, zaś część utrzymywała się z ogrodnictwa i rolnictwa. Znajdowały się tu m.in. spółdzielnia spożywców „Przyszłość”, sklepy spożywcze, piekarnie, zakłady usługowe i Ochotnicza Straż Ogniowa.

We wrześniu 1939 roku obszar Chomiczówki znalazł się w strefie walk o północno-zachodnie przedpole Warszawy. W okolicach Chomiczówki walczyły m.in. oddziały 30 Pułku Strzelców Kaniowskich. Według relacji świadków, w piekarni przy ul. Aspekt spalono żywcem grupę rannych polskich żołnierzy. Wielu mieszkańców Chomiczówki wypędzono do Lasek, gdzie byli przetrzymywani przez Niemców.

Lata 1945–1989 thumb|Bloki mieszkalne na Chomiczówce (1976) W 1946 roku przeprowadzono elektryfikację Wawrzyszewa i jego kolonii, w tym Chomiczówki, zaś w 1951 roku nastąpiło ich przyłączenie do WarszawyRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 maja 1951 r. w sprawie zmiany granic miasta stołecznego Warszawy ()..

W latach 70. XX wieku przystąpiono do budowy osiedla mieszkaniowego Chomiczówka, które powstało według projektu Haliny Drewiczewskiej, Danuty Małkowskiej i Jana Szmidta. Inwestorem była Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa, zaś generalnym wykonawcą – Kombinat Budownictwa Miejskiego Warszawa-Północ. W 1974 roku zaczęto likwidować dotychczasową zabudowę i rozpoczęto budowę pierwszych bloków mieszkalnych. Bloki pierwszej serii miały od 9 do 16 kondygnacji i tworzyły pierścienie, których wnętrza wypełniały tereny zielone. Ziemię wybraną spod fundamentów wykorzystano do usypania pagórków, na których powstały pawilony handlowo-usługowe. Osiedle było pierwotnie podzielone na siedem kolonii oznaczonych liczbami w systemie rzymskim. Do 1978 roku powstały cztery kolonie, zaś w latach 80. wybudowano trzy kolejne kolonie oznaczone numerami V, VI i VII.

W latach 80. na Chomiczówce powstała parafia Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych, która została erygowana w 1988 roku. 2 października 1982 roku nastąpiło poświęcenie krzyża i placu pod przyszłą budowę kościoła parafialnego przez biskupa Jerzego Modzelewskiego. W ciągu 3 miesięcy zbudowano murowaną kaplicę, która w grudniu 1982 roku została poświęcona przez prymasa Józefa Glempa. Budowa kościoła rozpoczęła się w 1983 roku; jego konsekracja nastąpiła 7 czerwca 2003 roku przez Józefa Glempa.

Od 1990 roku thumb|Kościół Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych na Chomiczówce (2010) W 1991 roku, w wyniku podziału Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, powstała Warszawska Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa „Chomiczówka”, która objęła bloki znajdujące się na osiedlu. W następnych dwóch dekadach wzniesiono kolejne osiedla, m.in. Aspekt należące do WSBM „Chomiczówka” oraz Rodziny Połanieckich i Przylądek Bielany należące do deweloperów.

Do 1994 roku Chomiczówka administracyjnie należała do dzielnicy Żoliborz. 19 czerwca 1994 roku została włączona do gminy Warszawa-Bielany, przekształconej w 2002 roku w dzielnicę BielanyUstawa z dnia 25 marca 1994 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy ().Ustawa z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy ().. 12 grudnia 1997 roku utworzono obszar Miejskiego Systemu Informacji Chomiczówka.

W kulturze masowej W 2004 roku artysta Sidney Polak nagrał utwór „Chomiczówka” poświęcony osiedlu, na którym się wychowywał.

Ważniejsze obiekty Hipermarket E.Leclerc Bielany Park Chomicza Kościół Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych Fort II Twierdzy Warszawa

Zobacz też Piaski Wawrzyszew Wrzeciono

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Osiedla w Warszawie Kategoria:Chomiczówka