Kathy Jordan (ur. 3 grudnia 1959 w Bryn Mawr) – amerykańska tenisistka występująca na kortach w latach 1979–1991. Starsza siostra tenisistki Barbary Jordan. Triumfatorka trzech turniejów singlowych i czterdziestu dwóch deblowych. Reprezentantka w Pucharze Federacji oraz w Pucharze Wightmana.
Kariera tenisowa Pierwszy raz wystąpiła w profesjonalnym turnieju w wieku siedemnastu lat w 1977 roku – przegrała w pierwszej rundzie eliminacji do US Open 1977. Już dwa lata później otrzymała nagrodę „Newcomer of the year” oraz wygrała swoje dwa pierwsze tytuły w grze pojedynczej.
W 1980 roku została wspólnie z Anne Smith wybrana za najlepszą parę deblową roku. Wówczas wygrała dwa pierwsze tytuły wielkoszlemowe: podczas French Open i Wimbledonu. Rok później skompletowała Karierowego Wielkiego Szlema wygrywając Australian i US Open. W 1982 roku Amerykańska para doszła do finału Mistrzostw WTA, w którym uległa Martinie Navrátilovej i Pam Shriver.
W 1983 roku osiągnęła największy sukces w singlowej karierze dochodząc do finału Australian Open. W decydującym meczu nie sprostała Martinie Navrátilovej 2:6, 6:7(5). Kilka tygodniu po tym sukcesie osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu gry pojedynczej WTA Tour – w notowaniu z 5 marca 1984 roku zajmowała piątą pozycję. W tym samym roku otrzymała nagrodę dla tenisistki, która poczyniła największe postępy („Most Improved Player of the Year”).
W 1985 roku wygrała piąty tytuł wielkoszlemowy w grze podwójnej. Wraz z Elizabeth Smylie w finale Wimbledonu pokonały Martinę Navrátilovą i Pam Shriver, kończąc serię 109. wygranych meczów przez Amerykańską parę. Dla Kathy Jordan finał w 1985 roku był piątym w ciągu sześciu lat podczas londyńskiego turnieju.
Rok później, w parze z Kenem Flachem, wygrała w grze mieszanej Roland Garros i Wimbledon. We wrześniu 1987 roku ponownie ze Smylie wystąpiła w finale turnieju wielkoszlemowego – US Open. W listopadzie na turnieju w New England nabawiła się kontuzji kolana. W lipcu 1988 roku przeszła jego operację. Napisała artykuł na temat swojego urazu do jednego z tenisowych magazynów.
Powróciła do tenisa w sierpniu 1989 roku. Już w tym samym sezonie zawitała ponowie do pierwszej setki rankingu deblowego, kończąc go na 65. pozycji. Rok później, ponownie w parze z Elizabeth Smylie, doszła do finału gry podwójnej podczas Wimbledonu, wróciła do pierwszej dziesiątki rankingu oraz wygrała Turniej Mistrzyń. Dzięki tym wynikom została nominowana do nagrody „Powrót roku”.
W kolejnym sezonie wygrała swój czterdziesty drugi turniej z cyklu WTA – w finale w Tokio pokonały Mary Joe Fernández i Robin White 4:6, 6:0, 6:3 oraz osiągnęła ćwierćfinały Australian Open, French Open i Wimbledonu. Po londyńskim turnieju zakończyła karierę.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku w (styczniu i grudniu), za to nie został rozegrany w 1986 roku.
Występy w grze pojedynczej Turniej 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 Tytuły Z-P Australian Open A A A A A 3R A F A A NH A A A A 0 / 2 7 – 2 French Open A A A QF 3R A 4R 2R A 1R A A A A 0 / 5 8 – 5 Wimbledon A A 4R 4R 4R 3R QF SF 2R 4R 1R A A 1R 0 / 10 21 – 10 US Open Q1 2R 4R 4R 4R 1R 4R 2R 4R 4R 1R A A 1R 0 / 11 20 – 11 Ranking na koniec roku – – 11 13 15 21 13 10 19 15 35 – – 205 0 / 28 56 – 28
Występy w grze podwójnej Turniej 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 Tytuły Z-P Australian Open A A A A A W A SF A A NH A A A 3R QF 1 / 4 13 – 3 French Open A A 2R W QF A F QF A QF A A A 2R QF 1 / 8 24 – 7 Wimbledon A A 1R W F F QF F W 3R QF A A F QF 2 / 11 39 – 9 US Open A QF 2R SF W QF SF 3R 2R QF F A QF SF A 1 / 12 38 – 11 Ranking na koniec roku nie był publikowany 4 5 10 10 – 65 9 21 5 / 35 114 – 30
Występy w grze mieszanej Turniej 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 Tytuły Z-P Australian Open turniej nie był rozgrywany A A A A 2R 0 / 1 1 – 1 French Open A A A 2R A A A A A W A A A 1R QF 1 / 4 9 – 3 Wimbledon A A A 1R A A QF F SF W QF A A 2R 2R 1 / 8 21 – 7 US Open A A 2R A A A 2R QF 1R QF 2R A A 1R A 0 / 7 7 – 7 2 / 20 38 – 18
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 13 (3–10)
Gra podwójna 78 (42-36)
Gra mieszana 3 (2–1)
Występy w Turnieju Mistrzyń W grze pojedynczej RokRezultatRywalkaWynik 1980 Ćwierćfinał Evonne Goolagong 2:6, 4:6 1982 Ćwierćfinał Anne Smith 2:6, 6:3, 1:6 1984 I runda Chris Evert-Lloyd 5:7, 6:4, 3:6 1985 Ćwierćfinał Kathy Rinaldi 1:6, 3:6
W grze podwójnej RokRezultatPartnerkaPrzeciwniczkiWynik 1980 Półfinał Anne Smith Billie Jean King Martina Navrátilová 4:6, 3:6 1980(Toyota) Półfinał Anne Smith Paula Smith Candy Reynolds 3:6, 6:1, 4:6 1981(Toyota) Półfinał Anne Smith Rosie Casals Wendy Turnbull 2:6, 3:6 1982 Finał Anne Smith Martina Navrátilová Pam Shriver 4:6, 3:6 1983 Półfinał Anne Smith Claudia Kohde-Kilsch Eva Pfaff 6:4, 3:6, 2:6 1984 Ćwierćfinał Anne Smith Jo Durie Ann Kiyomura 5:7, 3:6 1986(marzec) Ćwierćfinał Elizabeth Smylie Swietłana Parchomienko Łarysa Sawczenko 5:7, 6:2, 2:6 1990 Zwycięstwo Elizabeth Smylie Mercedes Paz Arantxa Sánchez Vicario 7:6(4), 6:4
Występy w turnieju WTA Doubles Championships Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik 1981 Półfinał Anne Smith Sue Barker Ann Kiyomura 1:6, 6:7 1982 Finał Anne Smith Martina Navrátilová Pam Shriver 5:7, 3:6 1983 Finał Anne Smith Billie Jean King Sharon Walsh 1:6, 1:6 1985 Zwycięstwo Elizabeth Smylie Betsy Nagelsen Anne White 4:6, 7:5, 6:2 1986 Finał Elizabeth Smylie Barbara Potter Pam Shriver 4:6, 3:6 1990 Ćwierćfinał Elizabeth Smylie Manon Bollegraf Meredith McGrath 2:6, 7:5, 4:6 1991 Półfinał Elizabeth Smylie Gigi Fernández Helena Suková 6:4, 4:6, 1:6
Uwagi
Bibliografia
Kategoria:Amerykańskie tenisistki Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Zdobywczynie Pucharu Federacji Kategoria:Triumfatorki Australian Open Kategoria:Triumfatorki French Open Kategoria:Triumfatorki Wimbledonu Kategoria:Triumfatorki US Open