thumb|Kwiatostany thumb|Liście i owoce Laurowiśnia wschodnia, laurośliwa wschodnia, wawrzynośliwa, śliwa wawrzynolistna (Prunus laurocerasus L.) — gatunek rośliny wieloletniej z rodziny różowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego, Kaukazu i Azji Mniejszej. W Polsce jest uprawiana.
Systematyka Według systemu APG II i systemu RevealaReveal James L. System of Classification. PBIO 250 Lecture Notes: Plant Taxonomy. Department of Plant Biology, University of Maryland, 1999 Systematyka rodzaju Prunus i według Reveala należy do rodzaju Prunus (Prunus laurocerasus L.) Według Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski należy do odrębnego rodzaju laurowiśnia (Laurocerasus officinalis Roem.)
Morfologia thumb|Pąki kwiatowe laurowiśni wschodniej Pokrój Wieczniezielony krzew lub małe drzewo o szerokiej, rozłożystej koronie, dorastające 6 m wysokości. Kora Gładka, ciemna i szarobrązowa. Liście Eliptyczne, grube, skórzaste i całobrzegie, ułożone skrętolegle. Ciemnozielone i błyszczące z wierzchu, od spodu blade lub żółtozielone. Dorastają do 20 cm długości. Przypominają liście laurowe, stąd pochodzi nazwa rośliny. Kwiaty Drobne, białe, delikatne, pachnące, zebrane we wzniesione grona. Mają 5-działkowy kielich, 5-płatkową koronę, 1 słupek i liczne pręciki. Owoc Czerniejący, błyszczący pestkowiec, dorastający 1,25 cm średnicy. U nas owoce zawiązują się rzadko.
Biologia Roślina jednopienna, owadopylna. Kwitnie od kwietnia do maja. Owoce pojawiają się w lipcu. Jest rośliną trującą dla człowieka, nasiona i liście zawierają trujący glikozyd, będący pochodną kwasu cyjanowodorowego.
Zastosowanie Roślina ozdobna, posiada szereg odmian. W Polsce uprawiana była dość rzadko z powodu niewystarczającej odporności na silne mrozy. Ceniona za dekoracyjne, ciemnozielone liście i pachnące kwiaty. Sadzona w ogrodach i na cmentarzach. Często stosowana na formowane żywopłoty.
Dawniej stosowano w lecznictwie destylat ze świeżych liści, zawierający 0,1% cyjanowodoru, pod łacińską nazwą farmaceutyczną Aqua laurocerasi w leczeniu m.in. astmy i kaszlu.
Uprawa Wymaga żyznej i wilgotnej gleby z dużą zawartością wapnia oraz stanowiska osłoniętego od wiatru. Jest odporna na zanieczyszczenia powietrza. Może rosnąć na stanowiskach nasłonecznionych i cienistych. Podczas mroźnych zim zdarza się, że przemarza, nie trzeba jej wtedy jednak usuwać. Wystarczy przyciąć przy ziemi obumarłe pędy, a szybko wypuści nowe.
Przypisy
Kategoria:Drzewa i krzewy ozdobne Kategoria:Różowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza