mały|Ingmar Bergman w czasie pracy nad filmem mały|Ingmar Bergman i Victor Sjöström, 1957 Tam, gdzie rosną poziomki (szw. Smultronstället) – dramat produkcji szwedzkiej z 1957 nakręcony przez Ingmara Bergmana. W Polsce na duży ekran wszedł po raz pierwszy w roku 1960, ponownie dystrybuowany od 13 października 2006.

W roku 1995, w stulecie narodzin kina, obraz Bergmana znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczne.

Fabuła Film przedstawia podróż profesora Isaka Borga ze Sztokholmu do Lund w celu uroczystego uczczenia jubileuszu 50. rocznicy uzyskania uprawnień lekarskich. Trasa pokonywana samochodem jest również okazją do sentymentalnej podróży starzejącego się profesora w przeszłość oraz ukazania trudnych relacji z najbliższymi. Jest próbą pogodzenia się wiekowego człowieka ze wspomnieniami, błędami z przeszłości i strachem przed śmiercią.

Dzieło operuje poetyką drogi i wędrówki, ale przeradza się w opowieść o duchowej pielgrzymce w poszukiwaniu sensu życia, o medytacji na temat wiary i śmierci, przemijania młodości, istoty wieczności, akceptacji i pojednania. Biograf Bergmana, Marianne Höök, wskazała, że bohater przechodzi w filmie wszystkie elementy katolickiej spowiedzi, od rachunku sumienia, przez żal za grzechy i zadośćuczynienie, do przebaczeniaEdward Kabiesz, Szukając Boga, w: Gość Niedzielny, nr 36/2023, s. 87, ISSN 0137-7604.

Obsada

Interpretacja

Wielopoziomowa narracja, odwołująca się do świata snu i wspomnień, oraz postać Victora Sjöströma odtwarzającego główną rolę pozwala doszukiwać się w filmie hołdu dla tradycyjnej kinematografii szwedzkiej, w tym Furmana śmierci z roku 1921. Zauważalne są również inspiracje twórczością Alfa Sjöberga, objawiające się zachwianiem struktury czasu, chronologii wydarzeń. Dzieło Bergmana, często interpretowane przez krytykę doszukującą się w nim dzieła symbolicznego o faustowskiej wymowie, jest obrazem wyjątkowym, ostatnim, w którym twórca zastosował tak skomplikowane zabiegi formalne. Oryginalny tytuł filmu, Smultronstället, stał się inspiracją do nazwania szwedzkiej sieci kin studyjnych.

Nagrody 1958: Victor Sjöström otrzymał Nagrodę FIPRESCI w Berlinie 1958: Ingmar Bergman otrzymał Złotego Niedźwiedzia w Berlinie 1959: Victor Sjöström nominowany do nagrody BAFTA jako najlepszy aktor 1959: film nominowany do nagrody BAFTA jako najlepszy film 1960: Ingmar Bergman nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny 1960: Złoty Glob za najlepszy film zagraniczny

Przypisy

Linki zewnętrzne

Informacje na temat filmu

Kategoria:Szwedzkie dramaty filmowe Kategoria:Szwedzkie filmy czarno-białe Kategoria:Szwedzkie filmy z 1957 roku Kategoria:Filmy kręcone w Lund Kategoria:Filmy kręcone w Sztokholmie Kategoria:Filmy nagrodzone Złotym Niedźwiedziem Kategoria:Filmy o starości Kategoria:Filmy w reżyserii Ingmara Bergmana