thumb|200px|Grób Władysława Terleckiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Władysław Lech Terlecki (ur. 18 maja 1933 w Częstochowie, zm. 3 maja 1999 w Warszawie) – polski pisarz, scenarzysta, autor powieści i opowiadań, słuchowisk, utworów dramatycznych i filmowych oraz scenariuszy. Autor licznych książek poświęconych powstaniu styczniowemu (Spisek, Dwie głowy ptaka, Powrót z carskiego sioła, Rośnie las, Lament).

Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego, ekonomisty, i Eleonory z domu Mikke (1908–1979), księgowej. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Częstochowie. Po wojnie uczęszczał do Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Romualda Traugutta w Częstochowie. W latach 1951–1954 studiował filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiów nie ukończył.

W latach 1954–1958 był redaktorem „Wrocławskiego Tygodnika Katolików”, wydawanego przez Stowarzyszenie Pax zrzeszające katolików współpracujących z władzami komunistycznymi. W 1955 debiutował w katolickim tygodniku „Dziś i Jutro”, popierającym działania władz komunistycznych (był też redaktorem tego tygodnika do 1958). W 1958–1968 był redaktorem działu prozy w dwutygodniku „Współczesność”. Od 1967 przez pewien czas był redaktorem literackim w Polskim Radiu. W latach 70. współpracował nieoficjalnie z Radiem Wolna Europa.

W 1961 został członkiem Związku Literatów Polskich, a w 1966 Polskiego PEN Clubu. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (od 1989 członkiem Zarządu Głównego) oraz członkiem-założycielem Stowarzyszenia Pracowników Radia Wolna Europa w Warszawie.

Od 1955 żonaty z Lucyną Terlecką z domu Basaj (1930–2021). Ich córka Barbara (1956–2018), pracowała w Londynie jako dziennikarka BBC. Syn Tomasz (zm. 2017), absolwent ASP, był m.in. autorem książek poświęconych historii Komorowa.

Od 1956 mieszkał w Komorowie k. Pruszkowa. W latach 60. utrzymywał stały kontakt z mieszkającą tam Marią Dąbrowską. Po jej śmierci na mocy testamentu został jedną z osób opiekujących się spuścizną pisarki.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C23-4-3)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Twórczość Autor reportaży, nowel, powieści i opowiadań, słuchowisk, dramatów i publicystyki, m.in.: Kocie łby (1956) Podróż na wierzchołku nocy (1958) Pożar (1962) Spisek (1966), Sezon w pełni (1967) Gwiazda Piołun (1968) Dwie głowy ptaka (1970) Pielgrzymi (1972) Powrót z Carskiego Sioła (1973) Czarny romans (1974) Odpocznij po biegu (1975) Herbatka z nieobecnym (słuchowiska radiowe, 1976) Rośnie las (1977) Wczesny powrót (1978) Złoty wąwóz (wybór opowiadań 1978) Twarze 1863 (1979) Zwierzęta zostały opłacone (1980) Trzy etiudy kryminalne (1980) Cień karła, cień olbrzyma (1983) Pismak (1984) Lament (1984) Wieniec dla sprawiedliwego (1988) Drabina Jakubowa (1988) Cyklop (1989) Laur i cierń (1989) Maski (1989) Zabij cara (1992) Wyspa kata (1999)

Ekranizacje W biały dzień (1980), na podstawie powieści Zwierzęta zostały opłacone, reżyseria Edward Żebrowski Stacja (1981), na podst. opowiadania Zamieć, reż. Antoni Krauze Pismak (1985), na podst. powieści pod tym samym tytułem, reż. Wojciech Jerzy Has Gwiazda Piołun (1999), na podst. powieści pod tym samym tytułem, reż. Henryk Kluba

Spektakle telewizyjne (autor) Myśliwi (1967), reż. Andrzej Witkowski Późna rozmowa (1968), reż. Teresa Żukowska Wieczór imieninowy (1975), reż. Jerzy Domaradzki Herbatka z nieobecnym (1976), reż. Tadeusz Worontkiewicz Trójkąt z pieskiem (1977), reż. Zdzisław Wardejn Przyjdę do pani znów... (1987), reż. Andrzej Sapija Cyklop (1989), reż. Izabella Cywińska Krótka noc (1990), reż. Robert Gliński Dwie głowy ptaka (1992), reż. Wojciech Wójcik Idź na brzeg, widać ogień (1993), reż. Teresa Kotlarczyk Biuro pisania podań (1993), reż. Mirosław Bork Mateczka (1995), reż. Stanisław Różewicz Biuro rzeczy znalezionych (1996), reż. Urszula Urbaniak Śmierć w Tyflisie (1997), reż. Maciej Dejczer Dragon (2000), reż. Stanisław Różewicz

Nagrody i odznaczenia 1967 – Nagroda Naczelnego Redaktora Audycji Literackich Polskiego Radia 1972 – Nagroda Fundacji im. Kościelskich w Genewie 1972 – Wyróżnienie Naczelnego Redaktora Programów Literackich Polskiego Radia za Wieczór imieninowy 1973 – Nagroda w konkursie Polskiego Radia na premierę roku 1972 za utwór Biuro pisania podań 1974 – Złoty Krzyż Zasługi 1975 – Wyróżnienie w plebiscycie Radia Wolna Europa za powieść Dwie głowy ptaka 1977 – Wyróżnienie w plebiscycie Radia Wolna Europa za powieść Odpocznij po biegu 1977 – Nagroda miesięcznika „Odra” 1979 – Nagroda Prezesa Rady Ministrów z dziedziny literatury II stopnia za twórczość prozatorską i dramaturgiczną 1979 – Nagroda Polskiego Towarzystwa Historycznego 1979 – Główna nagroda na Międzynarodowym Tygodniu Filmowym w Cordobie za ...Gdziekolwiek jesteś, panie prezydencie 1981 – Nagroda w konkursie wydawnictwa „Książka i Wiedza” za powieść Cień karła, cień olbrzyma 1982 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1984 – Nagroda „Literatury” „Debiut roku” za powieść Lament 1985 – Nagroda Oscar d'Italia na festiwalu filmowym w Salerno za scenariusz filmu Pismak 1985 – Nagroda w konkursie literackim na 40-lecie Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej za powieść Wieniec dla sprawiedliwego 1987 – Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji 1987 – Nagroda Funduszu Literatury za utwór dramatyczny Krótka noc 1987 – Nagroda w konkursie Teatru Polskiego w Warszawie za utwór dramatyczny Cyklop 1989 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia 1989 – Nagroda Funduszu Literatury za utwór dramatyczny Cyklop 1989 – Nagroda literacka im. Jarosława Iwaszkiewicza wydawnictwa Czytelnik za powieść Cierń i laur 1995 – Nagroda PEN Clubu za twórczość prozatorską 1999 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki w dziedzinie literatury (pośmiertnie) Źródło:.

Przypisy

Bibliografia Polski los czy polska utopia? (rozmowa Adama Krzemińskiego z Władysławem Terleckim; „Literatura” nr 1/1985). Obszar bezpieczny (rozmowa Bogdana Rogatki z Władysławem Terleckim; „Dekada Literacka” nr 33/1991). Błogostan, który prysnął. Z Władysławem Terleckim rozmawia Barbara Kazimierczyk („Odra” nr 7–8 / 1992). Włodzimierz Maciąg, Kto nam opowie, jak było? (o książce Zabij cara; „Nowe Książki” nr 2/1993). Janina Madejska, Władysław Lech Terlecki. Zestawienie bibliograficzne w wyborze, „Poradnik Bibliotekarza” 1993 nr 4, s. 13–17. W paszczy polityki (rozmowa Stanisława Beresia z Władysławem Terleckim; „Odra” nr 5/1996). W labiryncie historii (rozmowa Stanisława Beresia z Władysławem Terleckim; „Odra” nr 5/1998). Jacek Łukasiewicz, Władysław Lech Terlecki – pożegnanie. Demoniczny pierwiastek („Tygodnik Powszechny”, 26.05.1999 r.). Helena Zaworska, Polak Polakowi wilkiem. Ostatnia książka zmarłego niedawno Władysława Terleckiego (o książce Wyspa kata; „Gazeta Wyborcza”, 28.05.1999 r.). Piotr Kuncewicz, Agonia i nadzieja. Literatura polska od 1918, Tower Press 2000, T.V, s. 30–35. Aleksandra Chomiuk, Powieść historyczna wobec zmian w historiografii. Przypadek Władysława Lecha Terleckiego, „Ruch Literacki” z. 5, 2001, s. 625–638. Marek Sołtysik, Prawy i lewi („Rzeczpospolita” – „Plus-Minus”, 4–5.05.2002). Marek Sołtysik, Pisarz spełniony. O Władysławie Lechu Terleckim („Rzeczpospolita” – „Plus-Minus”, 12–13.07.2003 r.). Marek Nowakowski, Śladami swoich bohaterów („Rzeczpospolita” – „Plus-Minus”, 5–6.06.2004 r.).

Linki zewnętrzne Władysław Lech Terlecki (1933–1999) w serwisie Stowarzyszenia Pracowników, Współpracowników i Przyjaciół Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa Imienia Jana Nowaka-Jeziorańskiego

Władysław Lech Terlecki - Culture.pl Beata Larenta, PRL-owska dekadencja. „Pismak” Władysława Lecha Terleckiego (Uniwersytet w Białymstoku) Beata Larenta-Boguska, Wokół śmierci Witkacego. „Gwiazda Piołun” Władysława Lecha Terleckiego z 1968 roku; „Białostockie Studia Literaturoznawcze” nr 14/2019

Kategoria:Autorzy słuchowisk Polskiego Radia Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Laureaci Nagrody Fundacji im. Kościelskich Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pisarze związani z Częstochową Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 1999