Jan Jaroszewicz (ur. 27 maja 1903 w Mitawie, zm. 17 kwietnia 1980) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy kielecki w latach 1958–1967, biskup diecezjalny kielecki w latach 1967–1980.
Życiorys Studia teologiczne odbył w Kielcach, gdzie w 1925 przyjął święcenia kapłańskie, a także w Lublinie na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i Fryburgu, gdzie uzyskał doktorat z teologii. Był ojcem duchownym i profesorem seminarium duchownego, asystentem Akcji Katolickiej. Prowadził działalność charytatywną. Podczas okupacji kierował seminarium duchownym w Kielcach. W 1947 został kanonikiem kapituły katedralnej, a w 1949 wikariuszem generalnym diecezji. Został aresztowany i był więziony w Warszawie i Goleniowie (1951–1955).
10 grudnia 1957 został mianowany biskupem pomocniczym diecezji kieleckiej i biskupem tytularnym Letopolis. Sakrę biskupią przyjął 11 lutego 1958 z rąk biskupa Czesława Kaczmarka, zaś współkonsekratorami byli biskupi Michał Klepacz i Piotr Kałwa.
20 marca 1967 prekonizowany biskupem diecezjalnym diecezji kieleckiej, rządy w niej objął 17 września 1967. Przeprowadzał reformy w duchu soboru watykańskiego II, w którym brał udział. Był duszpasterzem żeńskich zgromadzeń zakonnych.
Brał udział w I, III i IV sesji soboru watykańskiego II.
Przypisy
Bibliografia
Śrutwa J., Biskupi „rodem” z KUL-u, [w:] M. Rusecki (red.), Księga pamiątkowa w 75-lecie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Redakcja Wydawnictwa KUL, Lublin 1994.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Biskupi kieleccy Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Kielcach Kategoria:Pochowani w bazylice katedralnej w Kielcach Kategoria:Ludzie urodzeni w Jełgawie Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1980