Lizjasz (gr. ur. ok. 445 p.n.e., zm. ok. 380 p.n.e.) – mówca grecki, pochodzący z rodziny metojków mieszkających w Atenach. Prowadził szkołę retoryki. Syn bogacza Kefalosa. W roku 404 p.n.e. utracił majątek (m.in. przedsiębiorstwo wytwarzające tarcze) skonfiskowany przez rząd oligarchiczny. W czasie wprowadzonego przez władze terroru zginął jego brat, Polemarch, a on sam po ucieczce z aresztu musiał się udać na wygnanie. Po przywróceniu demokracji Trazybul chciał nadać Lizjaszowi obywatelstwo ateńskie za wybitne zasługi dla restauracji ustroju, jednak z powodów proceduralnych nie doszło to do skutku. Od kiedy zubożał, utrzymywał się z pisania mów (głównie sądowych). 34 zachowane mowy Lizjasza dostarczyły cennych informacji dotyczących obyczajowości ówczesnych Aten.
Należy do kanonu dziesięciu mówców.
Bibliografia Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, str. 181, Oficyna Wydawnicza FOGRA, .
Linki zewnętrzne
Retoryka i cudzołóstwo. Uwagi o 'Obronie w sprawie zabójstwa Eratosthenesa' Lizjasza Mowy Lizjasza w oryginale i przekładzie ang.
Kategoria:Starożytni Ateńczycy Kategoria:Kanon dziesięciu mówców