Sz (Sz, sz) – dwuznak występujący w językach polskim, kaszubskim oraz węgierskim.
W języku polskim W pisowni polskiej dwuznak sz oznacza dźwięk .
W dobie średniopolskiej zamiast sz nierzadko używano grafemu ß, który jest złożeniem liter ſ i ʒ, będących wariantami liter s i z.
Istniał też zapis sż, podobnie, jak cż i rż zamiast cz i rz.
W języku kaszubskim W języku kaszubskim oznacza spółgłoskę .
W języku węgierskim W języku węgierskim dwuznak sz, który jest uznawany za literę w alfabecie węgierskim, oznacza spółgłoskę . Litera s zaś odpowiada głosce , która jest dosyć bliska polskiej głosce . Oznacza to, że wymowa s i sz w językach polskim i węgierskim jest poniekąd odwrócona.
Zobacz też
alfabet polski š Sz (parowóz)
Przypisy
Kategoria:Dwuznaki alfabetów łacińskich Kategoria:Polskie dwuznaki i trójznaki