Zespoły mieloproliferacyjne (ang. myeloproliferative syndrome, MPS) – grupa chorób charakteryzujących się nadprodukcją jednego lub kilku składników morfotycznych krwi. Nazwa została po raz pierwszy wprowadzona w 1951 roku przez Williama Damesheka.
Choroby mieloproliferacyjne przewlekła białaczka szpikowa u chorych z translokacją t(9;22) czerwienica prawdziwa nadpłytkowość samoistna zespół hipereozynofilowy i przewlekła białaczka eozynofilowa mastocytoza mielofibroza przewlekła białaczka neutrofilowa przewlekła białaczka mielomonocytowa atypowa postać przewlekłej białaczki szpikowej
Cechy charakterystyczne w początkowym okresie choroby liczba wszystkich krwinek może być podwyższona zwiększenie liczby granulocytów zasadochłonnych zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi splenomegalia skłonność do włóknienia i stwardnienia szpiku mogą powstawać pozaszpikowe ogniska hematopoezy możliwy wysiew komórek blastycznych ze szpiku do krwi dobra skuteczność interferonu α występowanie mutacji V617F genu JAK2 (z różną częstością w różnych zespołach)
Bibliografia