Akanie – nieodróżnianie nieakcentowanych /a/, /e/Hanna Dalewska-Greń, Języki słowiańskie, PWN, Warszawa 2002, , s. 44-47 i /o/. Występuje w języku rosyjskim (коро́ва (korowa) – [] 'krowa') i w języku białoruskim (карова karowa 'ts.', Лукашэнка Łukaszenka), cechuje wszystkie gwary południowego narzecza języka rosyjskiego i znacznej części narzecza środkowego. Jest skutkiem silnego akcentu dynamicznego. Brak akania to okanie.
Akanie bywa uznawane za innowację językową lub archaizm. Takie fakty jak rozwój prasłowiańskich grup typu TorTgrupy spółgłoskowo-samogłoskowe, w których „T” oznacza dowolną spółgłoskę (czy raczej TărT) w TraT w językach południowosłowiańskich i niekiedy w TarT w języku kaszubskim oraz odpowiadanie litewskiego /a/ słowiańskiemu /o/ sugerują, że jest to archaizm. Mocnym argumentem przeciwko archaicznemu charakterowi tego zjawiska jest jednak obecność samogłoski /o/ w sylabach nieakcentowanych w tzw. gramotach smoleńskich z przełomu XIII i XIV wiekuZarys gramatyki porównawczej języków słowiańskich, Zdzisław Stieber, Warszawa 2005.
Zobacz też jakanie
Przypisy
Kategoria:Język białoruski Kategoria:Język rosyjski Kategoria:Regionalne zjawiska fonetyczne