thumb|Anders Jacobsen podczas zawodów w Zakopanem w 2008 roku thumb|Dekoracja medalowa konkursu indywidualnego mężczyzn na skoczni K-120 podczas MŚ 2013
Anders Jacobsen (ur. 17 lutego 1985 w Hønefoss) – norweski skoczek narciarski, reprezentant klubu Ringkollen Skiklubb. Indywidualny brązowy medalista Mistrzostw Świata 2009 na skoczni K-120 i Mistrzostw Świata 2013 na skoczni K-120 oraz Mistrzostw Świata w Lotach 2010, zwycięzca 55. Turnieju Czterech Skoczni, drugi zawodnik Pucharu Świata w sezonie 2006/2007. Drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010; czterokrotny drużynowy srebrny medalista mistrzostw świata (w latach 2007, 2009 i dwukrotnie w 2011), dwukrotny (2009 i 2013) brązowy medalista indywidualny; srebrny (2010) i brązowy (2008) medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich. Od 2019 dyrektor norweskiej federacji sportów motorowych.
Przebieg kariery Jako junior nigdy nie został powołany do reprezentacji startującej w mistrzostwach świata juniorów. Pierwszy start w międzynarodowych zawodach zanotował nieco ponad miesiąc przed swoimi 18. urodzinami, 11 stycznia 2003 podczas konkursu Pucharu Kontynentalnego w Planicy. Zajął wówczas 49. miejsce. Dzień później zdobył pierwszy punkt, zajmując 30. miejsce.
W sezonie 2005/2006 dostał szansę zadebiutowania w zawodach rangi PŚ podczas norweskiej części Turnieju Nordyckiego – w Lillehammer i Oslo. W żadnym z konkursów nie zdobył punktów. W Lillehammer zajął w kwalifikacjach 67., a w Oslo 47. miejsce. Wziął udział w sześciu konkursach Pucharu Kontynentalnego. Pierwsze dwa odbyły się w Villach, gdzie zajął 18. i 14. miejsce. Kolejna dwa to konkursy w Zakopanem, które zakończył na 9. i 7. miejscu. Ostatnie konkursy odbyły się w Norwegii, w Vikersund. Pierwszy konkurs Anders Jacobsen zakończył na 18. miejscu, a drugi po raz pierwszy w sezonie poza punktowaną trzydziestką – 36. miejsce. W sześciu startach zgromadził 109 pkt, co dało mu 51. miejsce w klasyfikacji końcowej.
Latem 2006 zadebiutował w zawodach Letniego Grand Prix. W debiucie, 5 sierpnia 2006 w Hinterzarten zajął ósme miejsce. 14 sierpnia w Courchevel był czwarty, 26 sierpnia w Zakopanem siódmy, 30 września w Klingenthal szósty, a 3 października w Oberhofie dziesiąty. Dzięki temu zajął dziesiąte miejsce w końcowej klasyfikacji generalnej LGP w 2006 roku.
Dzięki tym wynikom został powołany przez Mikę Kojonkoskiego do norweskiej kadry narodowej w skokach narciarskich na sezon 2006/2007. Nie był jednak przewidywany do startu w inauguracyjnym konkursie Pucharu Świata w Ruce – dopiero na cztery dni przed rozpoczęciem sezonu zastąpił wcześniej powołanego Tommy Ingebrigtsena. W debiutanckim występie zajął 3. miejsce, przegrywając jedynie z Arttu Lappim i Simonem Ammannem. Konkurs rozegrany był jednak w niestabilnych warunkach atmosferycznych (tylko dwóch zawodników z czołowej „15” poprzedniego sezonu zdobyło tego dnia punkty), przez co wielu zbagatelizowało wyczyn Norwega. W kolejnych konkursach sezonu 2006/2007 utrzymywał wysoką formę, wygrywając łącznie cztery konkursy. Odniósł zwycięstwo w Turnieju Czterech Skoczni. Stał się tym samym drugim skoczkiem w historii, któremu udało się wygrać ten turniej w pierwszym starcie (poprzednim był Risto Laakkonen w 1989). W Pucharze Świata do samego końca sezonu walczył o końcowy triumf z Adamem Małyszem, zajmując ostatecznie drugie miejsce. Nigdy wcześniej debiutant nie zajął w klasyfikacji końcowej tak wysokiej lokaty. Podczas mistrzostw świata w Sapporo nie udało mu się zdobyć medalu w konkursach indywidualnych. Zajął 7. miejsce na skoczni K-90 i 14. miejsce na skoczni K-120. Zdobył natomiast srebrny medal w konkursie drużynowym. W Turnieju Nordyckim zajął 19. miejsce. W konkursie w Lahti uplasował się na 31. pozycji. W Kuopio był dziesiąty, natomiast w konkursach w Oslo odpowiednio 14. i 7.
W inauguracyjnym konkursie PŚ w sezonie 2007/2008 zajął szóste miejsce w konkursie w Ruce. W Trondheim, na treningu przed kolejnymi zawodami doznał upadku. W efekcie nie wystartował w kilku kolejnych zawodach Pucharu Świata. Powrócił 22 grudnia w Engelbergu, jednak nie zakwalifikował się do czołowej 30. Dzień później zajął 10. miejsce. W dalszej części sezonu utrzymywał się w czołówce, pięciokrotnie stając na podium zawodów indywidualnych Pucharu Świata. 9 lutego w Libercu odniósł swoje jedyne zwycięstwo w sezonie. Sezon ukończył na 6. miejscu w klasyfikacji generalnej. Największym sukcesem w sezonie był brązowy medal w konkursie drużynowym mistrzostw świata w lotach. Indywidualnie Jacobsen zajął w nich 10. miejsce.
W Sezonie 2008/2009 trzykrotnie stawał na podium w zawodach Pucharu Świata – w drugim konkursie sezonu, w Trondheim był trzeci, natomiast tuż przed mistrzostwami świata w Libercu zajmował dwukrotnie drugie miejsca – w Klingenthal oraz w Oberstdorfie. Na mistrzostwach zdobył brązowy medal na skoczni K-120, a także srebrny w drużynie. W klasyfikacji końcowej Pucharu Świata uplasował się na 8. miejscu.
W sezonie 2009/2010 trzykrotnie stawał na podium w zawodach Pucharu Świata – w Willingen był drugi, w Oberstdorfie wygrał, a w Kuopio zajął trzecią pozycję. Był jednym z faworytów do zdobycia indywidualnego medalu podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver. Zdobył jednak tam tylko brązowy medal w konkursie drużynowym na skoczni w Whistler. Pod koniec sezonu 2009/2010 zdobył jeszcze brązowy medal indywidualnie i srebrny w drużynie podczas MŚ w lotach narciarskich w Planicy. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata uplasował się na 7. pozycji.
W sezonie 2010/2011 ani razu nie stanął na podium zawodów indywidualnych, a jego najlepszym wynikiem było 4. miejsce zdobyte w zawodach w Garmisch-Partenkirchen. W mistrzostwach świata w Oslo zdobył dwa srebrne medale w zawodach drużynowych – na skoczni normalnej i dużej. W trakcie sezonu żona Jacobsena Birgitte urodziła ich syna. Z tego powodu nie uczestniczył on między innymi w zawodach w Zakopanem.
W maju 2011 zawiesił swoją karierę zawodniczą na czas nieokreślony, jako przyczynę podając brak motywacji. W lutym 2012 powrócił do czynnego skakania.
Przed sezonem 2012/2013 znalazł się w kadrze B reprezentacji Norwegii. Latem 2012 startował głównie w zawodach Letniego Pucharu Kontynentalnego. Dwukrotnie zwyciężył w pojedynczych zawodach, a w klasyfikacji generalnej cyklu uplasował się na 3. pozycji.
W sezonie 2012/2013 dwukrotnie zajmował 4. miejsce w Lillehammer. 30 grudnia w Oberstdorfie po raz pierwszy po powrocie do skoków zwyciężył w konkursie Pucharu Świata. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2013. W indywidualnym konkursie skoków narciarskich na skoczni normalnej zajął 19. miejsce. Na skoczni dużej zdobył brązowy medal. W zawodach drużynowych był 4.. Podczas drugiej serii pierwszego konkursu w Planicy w 2013 upadł przy lądowaniu na odległość 218 m i zerwał więzadła krzyżowe.
21 kwietnia 2015 ogłosił zakończenie kariery sportowej.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2010 Vancouver/Whistler–9. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125)2014 Soczi/Krasnaja Polana–27. miejsce (K-95), 38. miejsce (K-125)
Drużynowo 2010 Vancouver/Whistler–brązowy medal2014 Soczi/Krasnaja Polana–6. miejsce
Starty A. Jacobsena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca9.13 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-95HS-106indywid.99,5 m104,0 m257,5 pkt19,5 pktSimon Ammann12.20 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140indywid.128,0 m122,5 m226,4 pkt57,2 pktSimon Ammann3.15px22 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140druż.138,0 m140,5 m1030,3 pkt (285,8 pkt)77,6 pktAustria27.9 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.97,5 m93,5 m234,3 pkt43,7 pktKamil Stoch38.15 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.122,5 m–107,6 pkt171,1 pktKamil Stoch6.17 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.119,0 m130,5 m990,7 pkt (237,3 pkt)50,4 pktNiemcy
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2007 Sapporo–14. miejsce (K-120), 7. miejsce (K-90)2009 Liberec–17. miejsce (K-90), brązowy medal (K-120)2011 Oslo–15. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-120)2013 Val di Fiemme/Predazzo–19. miejsce (K-95), brązowy medal (K-120)2015 Falun–19. miejsce (K-90)
Drużynowo 2007 Sapporo–srebrny medal2009 Liberec–srebrny medal2011 Oslo–srebrny medal (K-95), srebrny medal (K-120)2013 Val di Fiemme/Predazzo–4. miejsce (K-120)2015 Falun–złoty medal (K-120)
Starty A. Jacobsena na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca14.24 lutego2007 SapporoŌkurayamaK-120HS-134indywid.114,5 m122,5 m219,6 pkt46,5 pktSimon Ammann2.25 lutego2007 SapporoŌkurayamaK-120HS-134druż.122,0 m117,0 m953,3 pkt (222,7 pkt)46,9 pktAustria7.3 marca2007 SapporoMiyanomoriK-90HS-98indywid.91,5 m94,0 m241,5 pkt35,5 pktAdam Małysz17.21 lutego2009 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.102,0 m89,5 m247,5 pkt34,5 pktWolfgang Loitzl3.27 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134indywid.132,5 m–139,5 pkt1,8 pktAndreas Küttel2.28 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134druż.126,5 m117,5 m1000,8 pkt (237,2 pkt)33,5 pktAustria15.26 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.92,5 m99,0 m229,0 pkt40,2 pktThomas Morgenstern2.27 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106druż.103,5 m102,5 m1000,5 pkt (252,5 pkt)25,0 pktAustria9.3 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134indywid.134,0 m123,0 m260,7 pkt16,8 pktGregor Schlierenzauer2.5 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134druż.120,5 m–456,4 pkt (107,1 pkt)43,6 pktAustria19.23 lutego2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-95HS-106indywid.96,5 m97,0 m226,9 pkt25,7 pktAnders Bardal3.28 lutego2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134indywid.129,0 m131,0 m289,1 pkt6,7 pktKamil Stoch4.2 marca2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134druż.125,5 m131,5 m1117,3 pkt (284,9 pkt)18,6 pktAustria19.21 lutego2015 FalunLugnetK-90HS-100indywid.90,0 m89,5 m219,3 pkt33,4 pktRune Velta1.28 lutego2015 FalunLugnetK-120HS-134druż.124,0 m121,0 m872,6 pkt (206,8 pkt)–
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2008 Oberstdorf–10. miejsce2010 Planica–brązowy medal
Drużynowo 2008 Oberstdorf–brązowy medal 2010 Planica–srebrny medal
Starty A. Jacobsena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca10.22-23 lutego2008 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213indywid.194,5 m202,5 m203,0 m201,5 m775,3 pkt60,1 pktGregor Schlierenzauer3.24 lutego2008 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213druż.196,5 m184,5 m1453,2 pkt (363,2 pkt)100,1 pktAustria3.19-20 lutego2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215indywid.217,0 m194,5 m230,5 m227,5 m894,0 pkt41,8 pktSimon Ammann2.21 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215druż.202,5 m217,5 m1542,3 pkt (426,0 pkt)99,1 pktAustria
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2006/20072.2007/20086.2008/20098.2009/20107.2010/201119.2012/20135.2013/201451.2014/201517.
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie