mały|Budynek Mjøstårnet uznany w 2019 roku przez CTBUH za najwyższy drewniany budynek na świecie, zbudowany z użyciem lekkiego szkieletu drewnianego Lekki szkielet drewniany – technologia budowy małych i średnich budynków (m.in. domów jednorodzinnych i szeregowych), stosowana przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie oraz w krajach skandynawskich.
Materiały Podstawowym materiałem konstrukcyjnym w opisywanej technologii jest drewno. Wykorzystuje się deski, zazwyczaj o grubości 38 mm (nominalna grubość 1,5 cala) i szerokości zależnej od zapotrzebowania wytrzymałościowego. Ściany wznosi się najczęściej z desek o szerokości 89 mm (w przypadku ścian zewnętrznych, ze względu na konieczność zastosowania izolacji cieplnej – z desek o szerokości 140 mm), w rozstawie osiowym wynoszącym 40 lub 60 cm.
Do budowy stosuje się wysokiej jakości drewno o gęstych słojach (np. sosnę klasy K27). Surowiec, z którego wykonuje się szkielet, powinien być suszony komorowo do wilgotności na poziomie 14–18% (w temperaturze przekraczającej 67 °C) lub poddany impregnacji. Aby zwiększyć odporność ogniową oraz zminimalizować ryzyko zagnieżdżenia się owadów, wykorzystuje się drewno strugane czterostronnie z fazowanymi krawędziami. Procesy strugania i suszenia pozwalają zrezygnować z chemicznej impregnacji większości elementów konstrukcyjnych.thumb|400px|Szkielet budynku przed obiciem płytami zewnętrznymi Konstrukcja thumb|Konstrukcja platformowa thumb|Konstrukcja balonowa Budowa polega na łączeniu desek w tarcze ścian za pomocą gwoździ lub specjalnych złączy metalowych, a następnie ustawieniu ich w pionie.
Pionowe słupy konstrukcyjne rozstawia się w odstępach co 40 lub 60 cm na uprzednio zamocowanej, impregnowanej ciśnieniowo podwalinie. W powstałym szkielecie elementy prętowe, takie jak słupy, rygle i zastrzały, odpowiadają za przenoszenie wszystkich obciążeń konstrukcyjnych, w tym ciężaru dachu oraz naporu wiatru i śniegu.
Ze względu na sposób mocowania stropu wyróżnia się dwa typy konstrukcji: konstrukcja platformowa – na oczepach stojących ścian układa się deski stanowiące żebra stropu, a na nich podłogę z desek lub (częściej) płyt. Ściany wyższej kondygnacji lub stropodach konstruuje się, wykorzystując podłogę jako platformę roboczą; konstrukcja balonowa – stropy zawiesza się na słupach ścian, których wysokość wynosi półtora lub więcej wysokości kondygnacji (rozwiązanie stosowane najczęściej w budynkach parterowych z poddaszem użytkowym).
Stropy wznoszone są w systemie belkowym, gdzie funkcję wieńca pełnią belki oczepowe. Dach przed ułożeniem pokrycia zabezpiecza się membraną izolacyjno-wiatrową.
Gotową konstrukcję ścian wzmacnia się i usztywnia poszyciem z płyt wodoodpornych (wiórowych, OSB/3, gipsowo-włóknowych, włóknowo-cementowych lub gipsowo-kartonowych). Następnie całość ociepla się (najczęściej wełną mineralną układaną między rusztem podtrzymującym warstwę elewacyjną) i pokrywa elewacją drewnianą, sidingiem lub tynkiem cienkowarstwowym.
Przestrzenie wewnątrz ścian wypełnia się materiałem termoizolacyjnym (np. wełną szklaną, wełną mineralną, wełną drzewną lub pianką PUR). Od zewnątrz szkielet zabezpiecza się folią wiatroizolacyjną, natomiast od strony wewnętrznej instaluje się warstwę paroizolacyjną oraz wykończenie wewnętrzne (płyty gipsowo-kartonowe). Instalacje elektryczne i grzewcze są ukryte wewnątrz ścian oraz stropów w specjalnych otulinach.
Charakterystyka Technologia lekkiego szkieletu drewnianego charakteryzuje się stosunkowo małym ciężarem konstrukcji, krótkim czasem budowy oraz korzystnymi parametrami ochrony cieplnej. Proces wznoszenia (z pominięciem etapów związanych z fundamentami i szpachlowaniem) eliminuje prace mokre, co umożliwia prowadzenie budowy niezależnie od pory roku.
Budowa w systemie szkieletowym jest mniej energochłonna od budowy w technologii tradycyjnej. Drewno stanowi surowiec odnawialny, a proces budowlany i wytworzenie materiałów generują niższą emisję dwutlenku węgla do atmosfery w porównaniu z technologiami wykorzystującymi beton czy ceramikę.
Mimo tych właściwości, szerokie rozpowszechnienie tej technologii w Polsce napotyka bariery. Do głównych przeszkód należą: niedobór wykonawców wyspecjalizowanych w tej metodzie, brak jednolitych standardów dotyczących drewna konstrukcyjnego oraz przyzwyczajenie inwestorów do budownictwa tradycyjnego.
Odmianą opisywanego systemu jest lekki szkielet stalowy, w którym zamiast elementów drewnianych stosuje się rury o przekroju prostokątnym wykonane ze stali ocynkowanej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Konstrukcje drewniane