thumb|450px|Główne elementy lufy:A - przewód lufy,B - część prowadząca,C - komora nabojowa Przewód lufy – wzdłużny otwór wewnątrz lufy broni palnej, w którym następuje odpalenie naboju oraz przez który prowadzony jest pocisk.
Charakterystyka Przewód lufy składa się z dwóch części: komory nabojowej wraz ze stożkiem przejściowym, gdzie umieszczany i odpalany jest nabój oraz części prowadzącej przewodu służącej do prowadzenia ładunku rażącego (np. pocisku). W przewodzie lufy dochodzi do nadania ładunkowi rażącemu właściwej prędkości wylotowej (w wyniku przekształcenia energii chemicznej spalanego materiału miotającego, np. prochu, w energię kinetyczną) oraz kierunku. W lufach z przewodem gwintowanym pociskom nadawany jest dodatkowo ruch obrotowy.
Współcześnie w broni strzeleckiej stosowane są niemal wyłącznie przewody gwintowane (oprócz większości moździerzy i niektórych typów granatników). W armatach przeciwpancernych popularne są natomiast przewody gładkie (stosowane są wówczas pociski podkalibrowe stabilizowane brzechwowo).
Bibliografia
Encyklopedia najnowszej broni palnej – opracowanie zbiorowe (red. Ryszard Woźniak) – Bellona 2001 – , Encyklopedia Wojskowa, praca zbiorowa – PWN 2007 – , Leksykon Wiedzy Wojskowej – praca zbiorowa Wydawnictwo MON 1979, Artyleria Lądowa – Stefan Pataj – Wydawnictwo MON 1975, Mała Encyklopedia Wojskowa (praca zbiorowa) Wydawnictwo MON 1970.
Kategoria:Budowa broni palnej