Małgorzata Tlałka-Długosz (ur. 27 kwietnia 1963 w Zakopanem) – polska narciarka alpejska, startująca od 1985 roku w barwach Francji; trenerka. Wielokrotna mistrzyni Polski i Francji.
Kariera Córka Jana Tlałki (łyżwiarza szybkiego WKS Zakopane, mistrza i rekordzisty Polski) i Władysławy Stopkówny (narciarka, biegaczka, członkini kadry narodowej).
Narciarka (174 cm, 64 kg), specjalistka konkurencji alpejskich, reprezentantka WKS Legii Zakopane (1978–1985), wychowanka trenera klubowego Stanisława Gogólskiego i podopieczna trenerów kadry: Tadeusza Kaima i Andrzeja Kozaka i francuskiego Ski Club La Clusaz (1986–1991). Wraz z siostrą Dorotą, jako pierwsze polskie alpejki znalazły się w ścisłej czołówce narciarstwa alpejskiego, zajmując punktowane miejsca w zawodach o Pucharze Świata, mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich.
W październiku 1985, by móc kontynuować karierę sportową, pozostać z siostrą (która wyszła za mąż za Christiana Mogore) we Francji i otrzymać obywatelstwo tego kraju, zawarła fikcyjny związek małżeński z młodszym bratem Christiana. Po decyzji PZN, uniemożliwiającej starty jako reprezentantki Polski w zawodach międzynarodowych najwyższej rangi, kontynuowała karierę narciarską, reprezentując Francję.
9-krotna mistrzyni Polski: w slalomie (1982, 1984–1985), slalomie gigancie (1984–1985), supergigancie (1985) i kombinacji (1983–1985). 4-krotna wicemistrzyni kraju: w slalomie (1981), slalomie gigancie (1981) i kombinacji (1981–1982). 2-krotna mistrzyni Francji: w slalomie (1987) i slalomie równoległym (1988). 2-krotna wicemistrzyni Francji: w slalomie (1986) i slalomie gigancie (1986). Uczestniczka MŚ: 1982 Schladming: 28 m. (slalom gigant), nie ukończyła (slalom), 9 m. (kombinacja); 1985 Bormio: 27 m. (slalom gigant), 7 m. (slalom), 16 m. (kombinacja); 1987 Crans-Montana: 7 m. (slalom gigant), 16 m. (supergigant), 6 m. (slalom specjalny). Miejsca w Pucharze Świata: 1982: 30 m., 1983: 22 m., 1984: 23 m., 1985: 28 m., 1986: 22 m. 4-krotna medalistka Uniwersjady: 1983 Borowiec: 3m. (slalom), 3 m. (slalom gigant); 1985 Belluno: 2 m. (kombinacja); 1991 Sapporo: 1 m. (kombinacja). Zwyciężczyni zawodów Wielka Nagroda Słowacji (1985 – slalom, kombinacja).
Olimpijka z Sarajewa 1984 (6. miejsce w slalomie) i Calgary 1988, gdzie dla Francji wywalczyła 19. miejsce w slalomie gigancie.
W Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na najlepszych sportowców Polski (1983) zajęła 10. miejsce.
W 2019 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Startowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2024 z przedostatniego, dziewiątego miejsca na liście Prawa i Sprawiedliwości w okręgu małopolsko-świętokrzyskim i zdobyła 1611 głosów.
Mężatka (Piotr Długosz), ma troje dzieci: Piotra, Dorotę i Jana. Mieszka w Zakopanem. Fundatorka, prezes i trenerka w Fundacji Integracji Przez Sport Handicap Zakopane.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 6. 13 lutego 1984 Sarajewo Slalom 1:36,47 +1,50 Paoletta Magoni 19. 24 lutego 1988 Calgary Gigant 2:06,49 +7,90 Vreni Schneider
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 9.28-31.01.1982. Haus im Ennstal Alpine Combined, women . 31 stycznia 1982 Schladming Kombinacja 8,99 pkt +56,87 pkt Erika Hess 28.02.02.1982. Schladming Giant Slalom, women . 2 lutego 1982 Schladming Gigant 2:37,17 +7,51 Erika Hess DNF105.02.1982. Schladming Slalom, women . 6 lutego 1982 Schladming Slalom 1:41,60 – Erika Hess 16.Alpine Combined, women . 4 lutego 1985 Bormio Kombinacja 18,72 pkt +86,55 pkt Erika Hess 27.06.02.1985. Santa Catarina Giant Slalom, women . 6 lutego 1985 Bormio Gigant 2:18,53 +6,00 Diann Roffe 7. 9 lutego 1985 Bormio Slalom 1:29,58 +0,96 Perrine Pelen 7. 5 lutego 1987 Crans-Montana Gigant 2:21,22 +2,75 Vreni Schneider 6. 7 lutego 1987 Crans-Montana Slalom 1:33,30 +1,89 Erika Hess
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1980/1981: 76. sezon 1981/1982: 30. sezon 1982/1983: 22. sezon 1983/1984: 23. sezon 1984/1985: 28. sezon 1985/1986: 22. sezon 1986/1987: 25. sezon 1987/1988: 72.
Miejsca na podium w zawodach Schruns – 16 stycznia 1983 (slalom) – 2. miejsce Vysoké Tatry – 12 lutego 1983 (slalom) – 3. miejsce Furano – 20 marca 1983 (slalom) – 3. miejsce Kranjska Gora – 1 grudnia 1983 (slalom) – 3. miejsce Piancavallo – 17 grudnia 1983 (slalom) – 2. miejsce Heavenly Valley – 22 marca 1985 (slalom) – 3. miejsce Waterville Valley – 18 marca 1986 (slalom) – 2. miejsce Mellau – 11 stycznia 1987 (slalom) – 3. miejsce
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS Olympedia – Małgorzata Tlałka-Mogore firstskisport.com: Malgorzata Mogore-Tlalka
Kategoria:Francuscy narciarze alpejscy Kategoria:Francuscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Ludzie urodzeni w Zakopanem Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1983 Kategoria:Medaliści Zimowej Uniwersjady 1985 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Narciarze alpejscy WKS Zakopane Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Polscy narciarze alpejscy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Urodzeni w 1963