Poeta i świat – powieść obyczajowa Józefa Ignacego Kraszewskiego, opublikowana w 1839 r.
Powieść opowiada o losach Gustawa (imię znaczące, nawiązuje do Dziadów Adama Mickiewicza i dyskusji wokół romantyzmu), niezamożnego poety i starciu jego artystycznej wrażliwości z prozą życia.
Polscy recenzenci i krytycy przyjęli powieść Kraszewskiego z mieszanymi odczuciami. W komentarzach zwracano uwagę na niejednoznaczną wymowę utworu, padały pytania, czy pisarz dokonuje tu apoteozy egzaltowanego, romantycznego twórcy, okaleczonego przez brutalną, cyniczną rzeczywistość, czy też przedstawia karykaturalną postać narcystycznego, bezpłodnego artystyEwa Wojciechowska, Bildung nowoczesnego poety. O Poecie i świecie Józefa Ignacego Kraszewskiego, [w:] Ruch Literacki, z. 3-4 (323-314), 2012, s. 433. Efektem tych kontrowersji były podejmowane przez wydawców próby ujednoznacznienia wymowy utworu w kierunku satyry, poprzez usuwanie epilogu oraz mott (cytatów z twórczości Jana Kochanowskiego), otwierających rozdziały książkiMarta Zielińska, Poeta i świat, czyli Raskolnikow po polsku, [w:] Zdziwienia Kraszewskim, pod red. M. Zielińskiej, Wrocław 1990, s. 30.
Wkrótce po wydaniu została przetłumaczona na francuski, niemiecki, rosyjski i czeski.
Przypisy
Kategoria:Powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego Kategoria:Powieści z 1839 Kategoria:Polskie powieści obyczajowe