prawo|mały|Symbol Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom Międzynarodowa Organizacja Pomocy Rewolucjonistom (MOPR)W książce Anne Applebaum "Gułag" organizacja ta nosi nazwę: Międzynarodowe Towarzystwo Pomocy Bojownikom Rewolucji., ros. Международная организация помощи борцам революции (МОПР) – organizacja społeczna założona 18 marca 1922 roku w Moskwie w celu niesienia pomocy rewolucjonistom, więźniom politycznym i ich rodzinom, prowadząca także międzynarodowe kampanie protestacyjne.
Historia Posiadała 70 sekcji i około 14 milionów członków, do rozwiązania w 1947 r. podporządkowana była Międzynarodówce Komunistycznej.
Przewodniczącymi organizacji byli: Julian Marchlewski 1922–1925 Clara Zetkin 1925–1927 Jelena Stasowa 1927–1937
MOPR tworzyła sekcje krajowe (najczęściej nielegalne).
W Polsce była to Czerwona Pomoc w Polsce (formalnie obejmująca trzy osobne organizacje: dla terenów polskich, Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi) – koordynowana i nadzorowana przez Komunistyczną Partię Polski. Rozwiązana z KPP.
Jej amerykańską sekcją była Międzynarodowa Obrona Pracy.
Pierwsza kampania MOPR wspomagała bułgarskie ofiary kontrrewolucji po upadku powstania wrześniowego w 1923 roku. MOPR organizowała również m.in. masowe żądania uwolnienia Antonio Gramsciego we Włoszech i Georgi Dymitrowa w Niemczech czy też Sacco i Vanzettiego w USA.
Członkowie
Przypisy
Bibliografia Anne Applebaum, Gułag, Świat Książki, Warszawa 2005.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Międzynarodowa Organizacja Pomocy Rewolucjonistom Kategoria:Moskwa Kategoria:Organizacje komunistyczne