William Augustus (Brevoort) Coolidge (ur. 28 sierpnia 1850 w Nowym Jorku w USA, zm. 8 maja 1926 w Grindelwaldzie w Szwajcarii) – historyk i prawnik pochodzenia amerykańskiego, później poddany brytyjski. Alpinista okresu zdobywczego w Alpach francuskich i szwajcarskich w drugiej połowie XIX wieku. Zdobywca ok. 1700 szczytów i przełęczy w Alpach, z czego ok. 900 było obiektami znaczącymi. Wśród nich było kilkadziesiąt pierwszych wejść. Jego nazwiskiem nazwano szereg obiektów w Alpach, w tym Pic Coolidge (3774 m n.p.m.) w masywie Barre des Écrins w Alpach Delfinackich.
Życiorys Był synem Frederica W. Skinnera, handlowca z Bostonu, i Elisabeth Neville Brevoort, z pochodzenia Holenderki. Ukończył szkołę im. św. Pawła w Concord (New Hampshire), po czym w wieku niespełna 15 lat wyjechał do Europy. Zimę 1865 r. spędził ze swą ciotką, panną Margaret Brevoort, na wyspach Lérins na Morzu Śródziemnym, w pobliżu Cannes. Tam też poznał uroki górskiej wspinaczki. Latem tego samego roku jego rodzina osiadła w Grindelwaldzie w Szwajcarii, gdzie 15-letni Coolidge miał pierwszy kontakt z Alpami. Góry te pozostały odtąd jego największą namiętnością.
W latach 1866–1869 kontynuował naukę w Elisabeth College na angielskiej wyspie Guernsey na kanale La Manche. W latach 1869–1871 studiował w Exeter College w Oksfordzie, uzyskując dyplomy z historii i prawa. W 1875 r. otrzymał godność członka (ang. fellow) Magdalen College w Oksfordzie, a w następnym roku tytuł Magister Artium. W tym czasie prawie co roku spędzał kilka miesięcy w Alpach, poznając je bardzo dokładnie i zdobywając systematycznie ostatnie nietknięte jeszcze stopą człowieka szczyty i turnie.
W latach 1880–1881 pracował jako profesor historii Anglii w St. David's College w Lampeter. W 1883 r. został konsekrowany na pastora kościoła anglikańskiego, później otrzymał kilka godności i dyplomów kościelnych. W 1900 r., chory, porzucił pracę i osiadł w Grindelwaldzie, gdzie oddał się pisarstwu.
Pierwsze wejścia W Alpach Delfinackich: Aiguille méridionale d’Arves (3514 m n.p.m.); Aiguille centrale d’Arves (3513 m n.p.m.); Pic de la Grave (3667 m n.p.m.); Le Râteau (3809 m n.p.m.); La Meije Centrale (3974 m n.p.m.); Grande Ruine (3765 m n.p.m.); Les Agneaux (3664 m n.p.m.); Flambeau des Écrins; Grande Sagne (3660 m n.p.m.); Le Fifre (3699 m n.p.m.); Pic Coolidge (3774 m n.p.m.); l'Ailefroide (3953 m n.p.m.); Pointe du Sélé (3556 m n.p.m.); Pointe de Claphouse; Pic ouest des Bœufs Rouges (3515 m n.p.m.); Tête de la Pilatte; Les Bans (3669 m n.p.m.); Le Gioberney (3352 m n.p.m.); Pic sud du Says (3421 m n.p.m.); Cime de Clot Châtel (3563 m n.p.m.); Cime du Vallon (3406 m n.p.m.); Pic d'Olan (3564 m n.p.m.); Grande Aiguille Rousse (3482 m n.p.m.); Aiguille d'Entre Pierroux (3290 m n.p.m.); Aiguille des Arias (3403 m n.p.m.); Pointe de la Mariande; Pointe Marguerite (3260 m n.p.m.); Roche de la Muzelle (3465 m n.p.m.); Pic du Clapier du Peyron (3169 m n.p.m.); Le Rochail (3022 m n.p.m.); Pic de Dormillouse (3410 m n.p.m.); Têtes de Vautisse (3156 m n.p.m.); Le Sirac (3441 m n.p.m.); Pic du Thabor (3207 m n.p.m.); Aiguille Noire (2998 m n.p.m.);
W regionach Queyras i Ubaye: Aiguille de Chambeyron; Pointe des Henvières; Pointe-Haute de Mary; Pic du Pelvat; Péouvou; Pic de Panestrel; Pic des Houerts; Visoletto;
W Szwajcarii: Gross Schreckhorn – pierwsze wejście zimowe;
Publikacje Guide du Haut-Dauphiné (1887); The Lepontine Alps (1892); The Mountains of Cogne (1893); The Adula Alps (1893); The Range of Tödi (1894); The Bernese Oberland (1904); Guide de Grindelwald (1900);
W latach 1868–1912: 231 artykułów w „Alpine Journal”.
Nazwy upamiętniające W.A.B. Coolidge’a Pic Coolidge (3774 m n.p.m.) – szczyt położony na południe od Barre des Écrins w grupie Écrins (Francja); Cime Coolidge (3564 m n.p.m.) – północny, wyższy z dwóch wierzchołków szczytu L'Olan w grupie Écrins (Francja); Coletto Coolidge (3220 m n.p.m.) – przełęcz między Monte Stella a Punta del Gelas di Lourousa w masywie Argentera w Alpach Nadmorskich (Włochy); Couloir Coolidge – wielki kuluar długości blisko 500 m na południowych zboczach masywu Mont Pelvoux w grupie Écrins (Francja). Prowadzi nim klasyczna droga na Mont Pelvoux ze schroniska Refuge du Pelvoux.
Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1926 Kategoria:Amerykańscy wspinacze Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku