Paweł Sulmicki vel Paweł SzynkarukW Dziennikach Personalnych Ministerstwa Spraw Wojskowych występował pod nazwiskiem Paweł Szynkaruk. (ur. 4 czerwca 1909 w Sulmicach, gm. Skierbieszów, zm. 16 sierpnia 1980 w Sulmicach) – porucznik saperów Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, inżynier i ekonomista.
Życiorys Po zdaniu matury w 1927 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po roku przerwał studia ze względu na brak środków. Wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty skąd po rocznej nauce został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Inżynierii w Warszawie. Szkołę ukończył z pierwszą lokatą w 1932.
W latach 1932–1938 służył w 1 batalionie saperów Legionów i Centrum Wyszkolenia Saperów w twierdzy modlińskiej. W 1938 rozpoczął studia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie (XIX promocja).
Brał udział w kampanii wrześniowej i kampanii francuskiej w 1940. W maju 1940 pełnił służbę w 1 Modlińskim batalionie saperów na stanowisku dowódcy plutonu. Został internowany w Szwajcarii. Skorzystał z możliwości bezpłatnego studiowania na uniwersytetach szwajcarskich. Po ukończeniu studiów ekonomicznych uzyskał doktorat. W listopadzie 1945 wrócił do Polski.
W latach 1945–1948 pracował w Centralnym Urzędzie Planowania na stanowisku zastępcy dyrektora departamentu. W latach 1948–1950 w Narodowym Banku Polskim jako kierownik działu. Jednocześnie w latach 1947–1949 wykładał ekonomię polityczną na UAM.
W 1950 w czasie czystek stalinowskich został zwolniony z pracy. Przez kilkanaście miesięcy pracował jako palacz w kotłowni. Dostał zakaz nauczania oraz nie uznano uzyskanego w Szwajcarii stopnia naukowego doktora. Znalazł zatrudnienie w Związku Spółdzielni Spożywców „Społem”. Przez sześć lat pracował jako kreślarz i księgowy.
W 1956 rozpoczął pracę w Komisji Planowania (PKPG) na stanowisku radcy. W 1957 przeniósł się do Narodowego Banku Polskiego, gdzie pełnił funkcję dyrektora biura ekonomicznego. Pracę nauczyciela akademickiego wznowił w 1957. Tytuł doktora nauk ekonomicznych uzyskał po raz drugi w roku 1959. W 1961 uzyskał habilitację. Wykładał w SGPiS, na Uniwersytecie Warszawskim oraz na uniwersytetach zagranicznych. Wśród wypromowanych przez niego doktorów znalazł się Franciszek Piontek.
Nie wstąpił do PZPR ani do żadnej innej organizacji politycznej.
Zmarł nagle na zawał serca. Został pochowany na cmentarzu przy kościele parafialnym w Kalinówce (gm. Skierbieszów).
W 1996 Senat Szkoły Głównej Handlowej nadał imię Sulmickiego jednej z sal w Gmachu Głównym uczelni. Imię profesora nosi też gmach Collegium Novum Wyższej Szkoły Zarządzania i Administracji w Zamościu.
Jego bratanek był Jan Sulmicki.
Awanse podporucznik – 7 sierpnia 1932 ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1931 i 1. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów porucznik – 1 marca 1935 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 10. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów (w marcu 1939 zajmował 8. lokatę w korpusie oficerów saperów, grupa liniowa)
Odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej (23 maja 1955)Lista osób odznaczonych „Medalem 10-lecia Polski Ludowej” ().
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Paweł Sulmicki, Internetowy Polski Słownik Biograficzny [dostęp 2022-01-17].
Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie saperów Wojska Polskiego we Francji (1939–1940) Kategoria:Porucznicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Osoby pozbawione pracy w ramach represji politycznych w Polsce Ludowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Ludzie związani z Narodowym Bankiem Polskim Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Polscy księgowi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1980 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Szwajcarii w czasie II wojny światowej Kategoria:Oficerowie 1 Batalionu Saperów Legionów Kategoria:Oficerowie Centrum Wyszkolenia Saperów Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej