mały|Młode owocniki dzwonkówki trującej. mały|Starszy owocnik dzwonkówki trującej Dzwonkówka trująca (Entoloma sinuatum (Bull.) P. Kumm.) – gatunek grzybów należący do rodziny dzwonkówkowatych (Entolomataceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Entoloma, Entolomataceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1793 r. Jean Baptiste François Pierre Bulliard, nadając mu nazwę Agaricus sinuatus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1871 r. Paul Kummer przenosząc go do rodzaju Entoloma. Synonimów naukowych ma około 20. Niektóre z nich:
Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był wcześniej jako wieruszka zatokowata. Istnieje też wiele nazw regionalnych: wieruszka ciemna, bedłka trująca, bedłka sinawa, lub zatokowata, wieruszka sinawa, łęgot zaginany.
Morfologia Kapelusz Średnica 5–20 cm. Jest jedwabiście błyszczący, białawy, lub szaroochrowy, dojrzały szarobrązowy, gładki, nagi, lekko włóknisty, lekko śluzowaty. Za młodu półkolisty, później wypukły, wreszcie płaski. Blaszki Najpierw białawe, potem kremowe, z wiekiem czerwonawe, średnio gęste, wycięte z ząbkiem. Są zatokowato przyrośnięte i stąd dawna nazwa gatunkowa tego grzyba. Trzon Wysokość 5–12 cm, szerokość 1–3 cm, cylindryczny, za młodu pełny, potem gąbczasty, lekko bruzdowany i błyszczący. U nasady ma białą, filcowatą grzybnię. Miąższ Biały i błyszczący, nie zmieniający zabarwienia po przekrojeniu. Smak i zapach nieznaczny, mączno-ogórkowy. Wysyp zarodników Żółtaworóżowy. Zarodniki nieregularnie sześciograniaste, gładkie. Gatunki podobne Może być pomylona z wieloma gatunkami grzybów, szczególnie z dzwonkówką gwiaździstozarodnikową (Entoloma conferendum), wodnichą gładką (Hygrophorus penarius), czy lejkówką szarawą (Clitocybe nebularis). Dzwonkówka trująca różni od tych gatunków łososiowym zabarwieniem blaszek, garbem na kapeluszu u starszych okazów i różowawym wysypem zarodników. Niebezpieczne jest pomylenie z jadalną gęśnicą wiosenną (Calocybe gambosa), o co szczególnie łatwo w przypadku młodych okazów oraz dzwonkówką tarczowatą (Entoloma clypeatum), która wygląda podobnie, jednak rośnie pod drzewami z rodziny różowatych (głóg, jabłoń, śliwa, grusza).
Występowanie i siedlisko W Europie Środkowej gatunek niezbyt pospolity. W Polsce również jest nieczęsty.
Pojawia się od końca maja do jesieni w lasach liściastych, zazwyczaj w grupach pod bukami i dębami. Spotykany jest głównie na terenach podgórskich i w górach aż po piętro alpejskie. Występuje także na mokrych łąkach, pastwiskach i przy drogach.
Znaczenie Jest grzybem mykoryzowym. Grzyb trujący, wywołujący zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Spożycie nawet niedużej ilości już po czasie 15 minut do 2 godzin powoduje bolesne wymioty, biegunkę i utratę sił. W większych dawkach może spowodować nawet zatrucie śmiertelne.
Przypisy .
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Grzyby trujące Kategoria:Mykobiota Polski