Jurij Andriejewicz Morozow, ros. Юрий Андреевич Морозов (ur. 13 maja 1934 w Siniawinie w obwodzie leningradzkim; zm. 15 lutego 2005 w Petersburgu) – rosyjski piłkarz, grający na pozycji pomocnika, trener i działacz piłkarski, nauczyciel akademicki.
Kariera piłkarska Przez całą karierę zawodniczą związany był z drużynami leningradzkimi: Zenitem, FSzM, Admiraltiejcem oraz Dynamem. Występował w rozgrywkach radzieckiej ekstraklasy, grał w juniorskiej reprezentacji Leningradu.
Kariera naukowa W 1959 ukończył studia na Wydziale Fizyczno-Chemicznym Leningradzkiego Instytutu Technologicznego, a w 1964 studia w Leningradzkim Instytucie Kultury Fizycznej. W 1970 uzyskał stopień doktora nauk pedagogicznych. W latach 1967–1974 pracował jako starszy wykładowca i docent Katedry Piłki Nożnej i Hokeja w Leningradzkim Instytucie Kultury Fizycznej. Do pracy na uczelni powrócił w 1992 obejmując na trzy lata funkcję kierownika Katedry Piłki Nożnej i Hokeja.
Kariera trenera i działacza W latach 1974–1976 (z przerwami) wchodził w skład sztabu szkoleniowego reprezentacji ZSRR jako asystent Konstantina Bieskowa i Walerego Łobanowskiego. Z Łobanowskim jako selekcjonerem radzieckiej kadry współpracował również w latach 1983 i 1986–1990. W okresie jego pracy z drużyną ZSRR zdobyła ona brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Montrealu (1976) i Wicemistrzostwo Europy (1988). W 1983 Morozow zastępował Łobanowskiego na stanowisku pierwszego trenera kijowskiego Dynama. W ekstraklasie prowadził również CSKA Moskwa. Kilkakrotnie powracał do pracy z Zenitem. Po raz pierwszy w 1977, kiedy został p.o. pierwszego trenera. Rok później został pełnoprawnym szkoleniowcem leningradzkiego klubu, z którym w 1980 zdobył trzecie miejsce w Wyższej Lidze ZSRR. Po kilkuletniej przerwie poprowadził Zenit w sezonie 1991. W latach 1995–1997 pełnił w tym klubie funkcję dyrektora sportowego. Na początku 2000 był konsultantem trenera Anatolija Dawydowa, którego latem tego samego roku zastąpił na stanowisku głównego szkoleniowca Zenitu. W następnym sezonie doprowadził klub do trzeciego miejsca w lidze. W lipcu 2002 ustąpił z funkcji z powodu złego stanu zdrowia, obejmując jednocześnie rolę doradcy prezydenta klubu. W następnym roku prowadził petersburski zespół Pietrotriest.
W pierwszej połowie lat 90. pracował również za granicą, prowadząc kadry narodowe Iraku i Kuwejtu oraz klub FK Szardża w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.
Zmarł 15 lutego 2005 w Petersburgu. Został pochowany na cmentarzu Siestrorieckim.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy trenerskie brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1980 brązowy medalista Mistrzostw Rosji: 2001 finalista Pucharu Rosji: 2002 mistrz Pierwszej ligi ZSRR: 1986
Odznaczenia tytuł Mistrza Sportu ZSRR: tytuł Zasłużonego Trenera ZSRR: 1989 Order Przyjaźni: 1997 Kandydat nauk pedagogicznych: 1970
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Rosyjscy piłkarze Kategoria:Rosyjscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Dinama Petersburg Kategoria:Piłkarze Zenitu Petersburg Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Iraku w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Związku Radzieckiego w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy CSKA Moskwa Kategoria:Trenerzy piłkarzy Dynama Kijów Kategoria:Trenerzy piłkarzy Zenitu Petersburg Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2005