Michał Śmiałowski (ur. 14 grudnia 1906 w Hordynii, zm. 2 listopada 1990 w Columbus w USA) – polski chemik, specjalista w dziedzinie metalurgii i korozji strukturalnej.
Życiorys Studiował na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej. W 1928 ukończył studia i rozpoczął pracę naukową we Lwowie i kontynuował na Politechnice Warszawskiej, gdzie pod kierunkiem Witolda Broniewskiego zajmował się zagadnieniami metalurgii żelaza. W 1938 obronił pracę doktorską poświęconą badaniom nowych struktur żelaza metalicznego, powstających w specyficznych warunkach chemicznych i mechanicznych. Habilitował się w roku akademickim 1945/46 na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej na podstawie pracy habilitacyjnej pt. Powstawanie rys korozyjnych w metalach i stopach.
W latach 1951–1952 profesor i rektor Politechniki Śląskiej. Od roku 1953 był pracownikiem Polskiej Akademii Nauk – jej sekretarzem naukowym oraz sekretarzem Wydziału Matematyki, Fizyki, Chemii Geologii i Geografii. Twórca Stacji Naukowej PAN w Paryżu. Członek PAN. W latach 1960–1973 był dyrektorem Instytutu Chemii Fizycznej PAN.
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1946) „w uznaniu zasług położonych przy organizacji przemysłu hutniczego, cynkowego i kopalnictwa rud żelaznych”. Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie rzeczywiści PAN Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy chemicy Kategoria:Rektorzy Politechniki Śląskiej Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1990