Stypendium (łac. stipendium) – w starożytnym Rzymie żołd wypłacany żołnierzom.
Armia rzymska w okresie Republiki była pospolitym ruszeniem powoływanym w razie zagrożenia. Po wygranej wojnie wojsko rozpuszczano do domu. Służba była obowiązkowa i bez nagrody. Potem nastał czas ciągłych walk i podbojów. Według historyków sytuacja zmieniła się w latach 406–396 p.n.e., kiedy Rzymianie przez 10 lat oblegali Weje, cały czas utrzymując armię pod bronią.
Za cesarza Augusta żołnierz otrzymywał trzy stypendia rocznie. Za Domicjana wypłacano już cztery stypendia.
+ Zestawienie roczne stypendiów poszczególnych formacji formacja wojskowa\panujący cesarz August (29 p.n.e. – 14 n.e.) Domicjan (81–96) pretorianie 750 denarów 1000 denarów legioniści 225 denarów 300 denarów cohortes urbanae b.d. 500 denarów auxilia b.d. 100 denarów ala b.d. 225 denarów
Zobacz też
stypendium
Bibliografia Maria Jaczynowska, Historia starożytnego Rzymu, PWN Warszawa 1986,
Kategoria:Armia starożytnego Rzymu Kategoria:Praca