Valerie Ritchie Perrine (ur. 3 września 1943 w Galveston, zm. 23 marca 2026 w Beverly Hills) – amerykańska aktorka i modelka.
Życiorys Urodziła się w Galveston w Teksasie jako córka Winifred „Renee” McGinley, tancerki, i Kennetha I. Perrine’a, podpułkownika United States Army. Jej matka była Szkotką pochodzenia irlandzkiego i pochodziła z Helensburgh w Dunbartonshire. Ze względu na służbę wojskową Kennetha, rodzina Perrine’ów musiała często zmieniać miejsce zamieszkania.
W 1968 rozpoczynała karierę jako tancerka Stardust Resort & Casino w Las Vegas. Pojawiła się w filmie szpiegowskim Guya Hamiltona Diamenty są wieczne (Diamonds Are Forever, 1971) o przygodach agenta Jamesa Bonda, jednak jej nazwisko zostało pominięte w napisach końcowych. Rola Montany Wildhack, aktorki filmów pornograficznych typu softcore, w komediodramacie wojenny fantastycznonaukowym George’a Roya Hilla Rzeźnia nr 5 (Slaughterhouse-Five, 1972) według powieści Kurta Vonneguta ugruntowała pozycję jako wschodzącej gwiazdy Hollywood.
W maju 1972 miała sesję zdjęciową dla magazynu „Playboy”, a później, w sierpniu 1981 pojawiła się na jego okładce. Za rolę tancerki erotycznej Honey Bruce, która była żoną komika Lenny’ego Bruce’a w dramacie biograficznym Boba Fosse Lenny (1974) u boku Dustina Hoffmana otrzymała Nagrodę BAFTA, nagrodę na 28. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes, nagrodę Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych i National Board of Review, a także była nominowana do Złotego Globu i Oscara.
Wyzywająca uroda i pewien rys wulgarności sprawiały, że w kolejnych filmach pojawiała się jako nieco ironiczne wcielenie „amerykańskiego ideału”, nowej wersji typu stworzonego przez Jayne Mansfield. W dramacie biograficznym Arthura Hillera W. C. Fields i ja (W. C. Fields and Me, 1976) wystąpiła jako aktorka Carlotta Monti, towarzyszka W.C. Fieldsa w ostatnich latach jego życia. Następnie została obsadzona w roli Rosie Jones w sensacyjnej komedii familijnej Jonathana Kaplana Pan Bilion (Mr. Billion, 1977) u boku Terence’a Hilla. Rola Eve Teschmacher, osobistą asystentką i obiektem westchnień arcywroga Supermana Lexa Luthora, w filmie fantastycznonaukowym Richarda Donnera Superman (1978) z Christopherem Reevem w roli tytułowej przyniosła jej nominację do Nagrody Saturn w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa. Jako Samantha „Sam” Simpson w komedii muzycznej Nancy Walker Can’t Stop the Music (1980) zdobyła nominację do Złotej Maliny dla najgorszej aktorki.
Występowała także w przedstawieniach teatralnych, w tym Stalowe magnolie (1992), Człowiek, który przyszedł na obiad (1995) i Późniejsze życie Alberta Ramsdella Gurneya (1997) w Merrimack Repertory Theatre w Lowell w Massachusetts.
W 2015 zdiagnozowano u niej chorobę Parkinsona. W 2017 przeszła operację stomatologiczną w celu naprawy zębów uszkodzonych przez leki stosowane w leczeniu tej choroby.
Zmarła 23 marca 2026 w swoim domu w Beverly Hills w wieku 82 lat.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykanie pochodzenia irlandzkiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia szkockiego Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe Kategoria:Amerykańskie aktorki telewizyjne Kategoria:Amerykańskie modelki Kategoria:Amerykańskie tancerki Kategoria:Laureatki nagrody za pierwszoplanową rolę kobiecą na Festiwalu Filmowym w Cannes Kategoria:Ludzie urodzeni w Galveston (Teksas) Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zmarli w 2026