Tamara Price McKinney (ur. 16 października 1962 w Lexington) – amerykańska narciarka alpejska, czterokrotna medalistka mistrzostw świata oraz zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera Pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wywalczyła 10 grudnia 1978 roku w Piancavallo, zajmując trzecie miejsce w slalomie. Tym samym nie tylko zdobyła punkty, ale od razu stanęła na podium, w zawodach tych ulegając jedynie swej rodaczce Abigail Fisher i Francuzce Perrine Pelen. Pierwsze zwycięstwo w zawodach pucharowych odniosła 22 stycznia 1980 roku w Nendaz, gdzie wygrała rywalizację w gigancie, pokonując Hanni Wenzel z Liechtensteinu i Irene Epple z RFN.
Łącznie 45 razy stawała na podium zawodów tego cyklu, odnosząc przy tym kolejne 17 zwycięstw: 24 stycznia 1981 roku w Les Gets, 8 marca 1981 roku w Aspen, 23 stycznia 1983 roku w St. Gervais, 9 i 10 marca 1983 roku w Waterville Valley, 12 marca 1983 roku w Vail, 11 marca 1984 roku w Waterville Valley i 21 marca 1984 roku w Zwiesel była najlepsza w gigantach, a 10 grudnia 1982 roku w Limone, 11 stycznia 1983 roku w Davos, 20 marca 1983 roku w Furano, 10 marca 1984 roku w Waterville Valley, 24 marca 1984 roku w Oslo, 5 stycznia 1985 roku w Mariborze, 16 marca 1985 roku w Waterville Valley, 18 grudnia 1986 roku w Courmayeur i 11 stycznia 1987 roku w Mellau triumfowała w slalomach.
Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1982/1983, kiedy zwyciężyła w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji giganta, a w klasyfikacjach slalomu była trzecia. W sezonie 1983/1984 była trzecia w klasyfikacji generalnej, zwyciężyła w klasyfikacji slalomu, a w klasyfikacji giganta była druga. Ponadto w sezonach 1984/1985 i 1986/1987 była druga w slalomie, a w sezonie 1988/1989 zajęła w tej klasyfikacji trzecie miejsce.
W 1982 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Schladming, gdzie była szósta w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończyła. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Bormio zajęła trzecie miejsce w kombinacji, ulegając tylko Erice Hess ze Szwajcarii i Austriaczce Sylvii Eder. Wynik ten powtórzyła podczas mistrzostw świata w Crans-Montana, ponownie plasując się za Hess i Eder. Największe sukcesy osiągnęła na mistrzostwach świata w Vail w 1989 roku, gdzie zdobyła dwa medale. Najpierw zwyciężyła w kombinacji, wyprzedzając bezpośrednio dwie Szwajcarki: Vreni Schneider i Brigitte Oertli. Pięć dni później zajęła trzecie miejsce w slalomie, w którym lepsze były tylko Mateja Svet z Jugosławii i Vreni Schneider.
Jej debiutem olimpijskim były starty w gigancie i slalomie podczas igrzysk w Lake Placid w 1980 roku. Obu konkurencji nie ukończyła, kończąc rywalizację w pierwszych przejazdach. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Sarajewie po pierwszym przejeździe giganta zajmowała ósme miejsce, tracąc do prowadzącej Christin Cooper 1,24 s. W drugim przejeździe McKinney osiągnęła najlepszy wynik, co jednak dało jej czwarty łączny czas. Walkę o podium przegrała z Perrine Pelen o 0,43 s. Brała też udział w igrzyskach w Calgary w 1988 roku, gdzie ponownie nie ukończyła slalomu i giganta.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF1 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 – Hanni Wenzel DNF1 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 – Hanni Wenzel 4. 13 lutego 1984 Sarajewo Gigant 2:20,98 +0,85 Debbie Armstrong DNF1 13 lutego 1984 Sarajewo Slalom 1:36,47 – Paoletta Magoni DNF1 24 lutego 1988 Calgary Gigant 2:06,49 – Vreni Schneider DNF1 26 lutego 1988 Calgary Slalom 1:36,69 – Vreni Schneider
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF1 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 – Hanni Wenzel DNF1 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 – Hanni Wenzel 6. 2 lutego 1982 Schladming Gigant 2:37,17 +1,60 Erika Hess DNF1alpineskiworld.net: 05.02.1982. Schladming Slalom, women 6 lutego 1982 Schladming Slalom 1:41,60 – Erika Hess 3.15px 4 lutego 1985 Bormio Kombinacja 18,72 pkt +25,73 pkt Erika Hess DNF1alpineskiworld.net: 06.02.1985. Santa Catarina Giant Slalom, women 6 lutego 1985 Bormio Gigant 2:18,53 – Diann Roffe DNF1alpineskiworld.net: 09.02.1985. Bormio Slalom, women 9 lutego 1985 Bormio Slalom 1:29,58 – Perrine Pelen 3.15px 30 stycznia 1987 Crans-Montana Kombinacja 15,32 pkt +9,09 pkt Erika Hess 18.alpineskiworld.net: 05.02.1987. Crans Montana Giant Slalom, women 5 lutego 1987 Crans-Montana Gigant 2:21,22 +5,33 Vreni Schneider DNF1alpineskiworld.net: 07.02.1987. Crans Montana Slalom, women 7 lutego 1987 Crans-Montana Slalom 1:33,30 – Erika Hess 1.15px 2 lutego 1989 Vail Kombinacja 5,65 pkt – – 3.15px 7 lutego 1989 Vail Slalom 1:30,88 +0,78 Mateja Svet DNF1alpineskiworld.net: 11.02.1989. Vail Giant Slalom, women 11 lutego 1989 Vail Gigant 2:29,37 – Vreni Schneider
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1978/1979: 25. sezon 1979/1980: 14. sezon 1981/1982: 9. sezon 1982/1983: 1. sezon 1983/1984: 3. sezon 1984/1985: 8. sezon 1985/1986: 24. sezon 1986/1987: 6. sezon 1987/1988: 54. sezon 1988/1989: 11.
Zwycięstwa w zawodach Pucharu Świata Nendaz – 22 stycznia 1981 (gigant) Les Gets – 24 stycznia 1981 (gigant) Aspen – 8 marca 1981 (gigant) Limone – 10 grudnia 1982 (slalom) Davos – 11 stycznia 1983 (slalom) St. Gervais – 23 stycznia 1983 (gigant) Waterville Valley – 9 marca 1983 (gigant) Waterville Valley – 10 marca 1983 (gigant) Vail – 12 marca 1983 (gigant) Furano – 20 marca 1983 (slalom) Waterville Valley – 10 marca 1984 (slalom) Waterville Valley – 11 marca 1984 (gigant) Zwiesel – 21 marca 1984 (gigant) Oslo – 24 marca 1984 (slalom) Maribor – 5 stycznia 1985 (slalom) Waterville Valley – 16 marca 1985 (slalom) Courmayeur – 18 grudnia 1986 (slalom) Mellau – 11 stycznia 1987 (slalom)
18 zwycięstw (9 slalomów i 9 gigantów)
Pozostałe miejsca na podium Piancavallo – 10 grudnia 1978 (slalom) – 3. miejsce Wysokie Tatry – 8 marca 1980 (slalom) – 3. miejsce Schruns – 13 stycznia 1981 (slalom) – 3. miejsce Les Gets – 27 stycznia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce Zwiesel – 4 lutego 1981 (gigant) – 3. miejsce Val d’Isère – 4 grudnia 1981 (gigant) – 3. miejsce Pila – 10 grudnia 1981 (gigant) – 3. miejsce Waterville Valley – 3 marca 1982 (slalom) – 3. miejsce Waterville Valley – 4 marca 1982 (gigant) – 3. miejsce L’Alpe d’Huez – 21 marca 1982 (slalom) – 3. miejsce L’Alpe d’Huez – 21 marca 1982 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 8 grudnia 1982 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 8 grudnia 1982 (kombinacja) – 2. miejsce Verbier – 9 stycznia 1983 (supergigant) – 3. miejsce Waterville Valley – 8 marca 1983 (slalom) – 2. miejsce Kranjska Gora – 1 grudnia 1983 (slalom) – 2. miejsce Bad Gastein – 14 stycznia 1984 (kombinacja) – 3. miejsce Maribor – 15 stycznia 1984 (slalom) – 2. miejsce Zwiesel – 20 marca 1984 (slalom) – 2. miejsce Santa Caterina – 17 grudnia 1984 (gigant) – 2. miejsce Arosa – 25 stycznia 1985 (slalom) – 2. miejsce Park City – 30 listopada 1986 (slalom) – 2. miejsce Courmayeur – 17 grudnia 1986 (slalom) – 2. miejsce Altenmarkt – 16 grudnia 1988 (slalom) – 3. miejsce Maribor – 3 stycznia 1989 (slalom) – 3. miejsce Grindelwald – 15 stycznia 1989 (slalom) – 2. miejsce Furano – 3 marca 1989 (slalom) – 3. miejsce
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil na stronie FIS
Kategoria:Amerykańscy narciarze alpejscy Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Lake Placid 1980) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Amerykańscy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Urodzeni w 1962 Kategoria:Ludzie urodzeni w Lexington (Kentucky)