Oczeret jeziorny, sitowie jeziorne (Schoenoplectus lacustris (L.) Palla) – gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych. W nazewnictwie potocznym szuwar oczeretowy i sama roślina bywają nazywane sitowiem. Rodzimy obszar jego występowania obejmował Afrykę Północną, Azję i Europę, ale rozprzestrzenił się i obecnie jako gatunek zawleczony występuje także w Ameryce Północnej i Środkowej oraz w Nowej Zelandii. W Polsce na niżu jest pospolity.
Morfologia thumb|180px|left|Pokrój thumb|180px|left|Kwiatostan Łodyga Część nadwodna obła, prosta, wzniesiona, sztywna, rurkowata z gąbczastym wnętrzem. Główny organ asymilujący (fotosyntetyzujący). Osiąga wysokość do 4 m. Znaczna część łodygi ma postać kłącza z korzeniami przybyszowymi. Jest ono twarde, silnie zdrewniałe, proste (tworzące falangę). Liście Równowąskie o unerwieniu równoległym. Odziomkowe. Pochwy liściowe purpurowe, najwyższa lub dwie najwyższe są rynienkowate. W trakcie ontogenezy zamierają. Kwiaty Zebrane w bardzo liczne kłosy o długości do 1 cm, zazwyczaj wyrastające na szypułkach. Podsadki rynienkowate, szydlaste i krótsze od rozrzutki. Przysadki szerokojajowate, wycięte, gładkie, o piłkowano postrzępionych brzegach. Słupek z 3 znamionami. Podsadka wyrasta w górę, tworząc przedłużenie łodygi, przez co kwiatostan pozornie leży z boku łodygi. Owoce Trójkanciasty orzeszek o długości do 3 mm.
Biologia i ekologia thumb|Szuwar oczeretowy Rozwój Hydrofit, geofit. Kwitnie od czerwca do lipca. Siedlisko Rośnie w wodzie stojącej lub wolno płynącej, o głębokości nieprzekraczającej 2 m; w jeziorach, stawach, starorzeczach, zatokach i zakolach rzek. Najczęściej rośnie na podłożu dość luźnym, piaszczystym lub mulisto-piaszczystym. Występuje w szuwarach jezior, zwykle w stosunkowo głębokiej wodzie – między strefą roślin o liściach pływających (nymfeidów) a szuwarem pałkowym lub trzcinowym. Wśród roślin rosnących w szuwarach jest gatunkiem najdalej wchodzącym w toń wodną. Bardzo źle znosi całkowite wynurzenie. Wyjątkowo można go spotkać na lądzie, ale tylko w takich miejscach, w których jego kłącza znajdują się cały czas w wilgotnym podłożu.
Wśród roślinności szuwarowej jest pionierem w zarastaniu zbiorników wodnych i ma duży udział w tym procesie. Jego kłącza na dnie zbiorników tworzą gęstą plątaninę zatrzymującą niesione przez wodę zawiesiny. Produkuje dużą ilość biomasy, szybko jednak ulegającej rozkładowi. Bardzo często tworzy jednogatunkowe gniazda lub całe płaty, ale wchodzi także w skład zbiorowisk kilkugatunkowych (np. trzcinowisk). Po zaniknięciu zbiornika wodnego zwykle ginie, czasami tylko można go spotkać w zlądowaconych już zbiorowiskach mszysto-turzycowych.
FitosocjologiaW klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla związku Phragmition oraz zespołu szuwaru oczeretowego (Scirpetum lacustris). Genetyka Liczba chromosomów 2n = 42.
Udział w kulturze Według czterech badaczy roślin biblijnych w Biblii pod hebrajskim słowem `agmôn wymieniony jest oczeret jeziorny. Cytowany jest w Księdze Izajasza 9,13 i 58,5. W Biblii Tysiąclecia słowo to przetłumaczono jako sitowie. Tylko F. N. Hepper ma inne zdanie i uważa, że słowo to powinno być przetłumaczone jako cibora papirusowa lub trzcina pospolita.
Przypisy
Kategoria:Ciborowate Kategoria:Rośliny biblijne Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza