Spółgłoska półotwarta wargowo-miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego, reprezentowany w transkrypcji fonetycznej IPA i X-SAMPA symbolem [w] (w slawistycznym alfabecie fonetycznym symbolem [u̯ ]). Głoska ta jest niesylabicznym odpowiednikiem samogłoski [u].
Artykulacja powietrze jest wydychane z płuc – jest to spółgłoska płucna egresywna podniebienie miękkie i języczek blokują wejście do nosa – jest to spółgłoska ustna. tylna część języka zbliża się do podniebienia miękkiego, a wargi są zaokrąglone – jest to labializowana spółgłoska miękkopodniebienna odległość między biernymi i czynnymi artykulatorami nie jest na tyle mała, by wywołać turbulentny przepływ powietrza – jest to spółgłoska półotwarta. powietrze przepływa nad środkową częścią języka – jest to spółgłoska środkowa więzadła głosowe drżą – jest to spółgłoska dźwięczna.
Przykłady w języku polskim: łapa [] (w wymowie większości Polaków). Historyczną wymowę [] można współcześnie usłyszeć jedynie u mieszkańców wschodniej Polski i Wileńszczyzny, a także aktorów starszego pokolenia. w języku angielskim: weather [], „pogoda” w języku arabskim: ﻭﺭﺩ [], „róże” w języku francuskim: oui [], „tak” w języku białoruskim: заўтра/zaŭtra [], „jutro"
Zobacz też wałczenie
Kategoria:Spółgłoski