Jari-Matti Latvala (ur. 3 kwietnia 1985 w Töysä) – fiński kierowca rajdowy.
Swoją karierę sportową Latvala rozpoczął w 2001 roku, gdy startował w rallysprintach. W 2002 roku, w wieku 17 lat, zadebiutował w Rajdowych Mistrzostwach Świata jadąc samochodem Mitsubishi Lancer Evo VI. W debiucie zajął 17. miejsce w Rajdzie Wielkiej Brytanii. W latach 2006–2007 był członkiem zespołu Stobart VK Ford Rally Team, a w 2008 roku przeszedł do fabrycznego zespołu Forda. W 2007 roku podczas Rajdu Irlandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium w rajdzie Mistrzostw Świata (3. miejsce), a swoje pierwsze zwycięstwo odniósł w lutym 2008 w Rajdzie Szwecji. W 2010 roku wywalczył rajdowe wicemistrzostwo świata przegrywając w klasyfikacji generalnej jedynie z Francuzem Sébastienem Loebem. Sukces ten powtórzył w 2014 i 2015 roku tym razem ustępując Sébastienowi Ogierowi.
Kariera Początki kariery Latvala urodził się w gminie Töysä. W wieku 6 lat nauczył się jeździć gokartem. 20 września 1992 zaliczył swoje pierwsze gokartowe zawody w mieście Vaasa. Gokartem startował do 2000 roku.
W wieku 8 lat ojciec kupił młodemu Latvali Forda Escorta, którym Jari-Matti nauczył się jeździć. Kolejnym samochodem, na którym szkolił się Latvala, był Sunbeam Avenger, odkupiony od fińskiego rajdowca, Henriego Toivonena. W wieku 10 lat Latvala jeździł już A-grupowym Oplem Asconą, a w wieku 12 lat – F-grupowym Fordem Escortem RS 2000. Swoją naukę przeniósł wówczas na zamarznięte jeziora blisko miejsca zamieszkania, a z czasem na lokalne polne drogi. Później Latvala zdobywał rajdową praktykę dzięki treningom Oplem Astrą przerobioną na samochód rajdowy oraz Mitsubishi Lancerem, samochodem którym ojciec Jari startował w Rajdzie Safari.
Jesienią 2000 roku Latvala otrzymał Toyotę Corolla 1600 GT. 5 maja 2001 zaliczył tym samochodem swój debiut w zawodach rallysprintów. Łącznie startował nim 13 razy, do października 2001, gdy awarii uległ silnik. W rallysprintach Fin jeździł do maja 2002 roku.
2002-2005 thumb|left|Latvala w Suzuki Ignis S1600 podczas Rajdu Finlandii 2004 5 czerwca 2002 roku Latvala zdał w Wielkiej Brytanii egzamin na prawdo jazdy, a 9 czerwca 2002 rozpoczął rajdową karierę. Jego nauczycielem w szkole rajdowej był Pentti Airikkala, były fiński rajdowiec, uczestnik rajdów mistrzostw świata. W 2002 roku Latvala wystartował w dziesięciu fińskich rajdach N-grupowymi Renault Clio i Citroënem Saxo, a jego pilotem był Steve Harris. Z kolei w sierpniu 2002 jego pilotem został inny Brytyjczyk, Carl Williamson. W listopadzie 2002 zadebiutował w mistrzostwach świata. Jadąc samochodem Mitsubishi Lancer Evo VI zajął 17. miejsce w Rajdzie Wielkiej Brytanii.
Rok 2003 Latvala rozpoczął od startu w mistrzostwach Estonii, w rajdzie Eesti Talv. Jadąc Toyotą Corollą WRC wygrał ten rajd. Jego pilotem w tej imprezie był rodak, Miikka Anttila, z którym nawiązał dłuższą współpracę. W 2003 roku Latvala wystartował w wielu rajdach, w mistrzostwach dwóch krajów. W mistrzostwach Włoch jechał Subaru Imprezą STi w Pucharze Subaru, a w mistrzostwach Wielkiej Brytanii – Fordem Focusem WRC 01, którym Colin McRae startował w 2001 roku w Rajdzie Safari 2001. W 2003 roku Latvala wziął również udział w mistrzostwach świata kierując Forda Focusa WRC 02. W czerwcowym Rajdzie Grecji był dziesiąty, a w lipcowym Rajdzie Niemiec – siedemnasty. W Rajdzie Finlandii zajął czternastą pozycję, a w Rajdzie Wielkiej Brytanii – dziesiątą. W lipcu 2003 Miikka Anttila został jego stałym pilotem.
W sezonie 2004 Latvala zaliczył jedenaście startów w mistrzostwach świata. Głównym jego celem był udział w Junior World Rally Championship. Sezon w JWRC rozpoczął od startu Fordem Pumą S1600 w Rajdzie Monte Carlo, którego nie ukończył na skutek wypadku na 12. odcinku specjalnym. Kolejne dwa rajdy w Junior WRC Fin zaliczył jadąc samochodem Ford Fiesta S1600. Z Rajdu Grecji odpadł z powodu awarii sprzęgła, natomiast z Rajdu Turcji z powodu awarii radiatora. Przed sierpniowym Rajdem Finlandii Latvala znów zmienił samochód i zdecydował się na starty Suzuki Ignisem S1600. Zaliczył nim cztery starty, ale tylko we wrześniowym Rajdzie Wielkiej Brytanii zdobył punkty do klasyfikacji Junior WRC, zajmując czwartą pozycję. W sezonie 2004 Latvala wystartował również w trzech rajdach mistrzostw świata N-grupowymi Subaru Imprezą (w Rajdzie Niemiec i Rajdzie Francji) oraz Mitsubishi Lancerem Evo 8 (w Rajdzie Australii).
Sezon 2005 Latvala rozpoczął od startu Toyotą Corollą WRC w Rajdzie Szwecji, w którym zajął szesnaste miejsce. Samochodem tym pojechał jeszcze także w sierpniowym Rajdzie Finlandii, którego nie ukończył. Przez większą część sezonu 2005 Latvala startował N-grupowym Subaru Imprezą, a we wrześniowym Rajdzie Wielkiej Brytanii jechał Fordem Focusem WRC 02.
2006-2007: Stobart Ford thumb|Latvala w Fordzie Focusie WRC w barwach teamu Stobart podczas Rajdu Wielkiej Brytanii W sezonie 2006 Latvala wystartował w jedenastu rajdach, w tym w sześciu N-grupowym Subaru Imprezą WRX STi w ramach serii Production Car World Rally Championship, w jednym Toyotą Corollą WRC (w Rajdzie Finlandii, w którym był siedemnasty) i w czterech Fordem Focusem WRC w barwach teamu Stobart VK Ford Rally Team. W Rajdzie Meksyku zdobył swoje pierwsze 4 punkty do klasyfikacji PCWRC. W październikowym Rajdzie Australii zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej mistrzostw świata i pierwsze w Production Cars. Zdobył tym samym swoje pierwsze w karierze 3 punkty w mistrzostwach świata. Z kolei w listopadowym Rajdzie Nowej Zelandii był ósmy w klasyfikacji generalnej i ponownie wygrał serię Production Cars. Klasyfikację PCWRC zakończył na czwartej pozycji. W barwach zespołu Stobart wystąpił w takich rajdach jak: Rajd Hiszpanii, Rajd Francji, Rajd Niemiec i Rajd Wielkiej Brytanii. W tym ostatnim zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej za Marcusem Grönholmem, Manfredem Stohlem i Petterem Solbergiem, z którym przegrał miejsce na podium o blisko 40 sekund. W klasyfikacji mistrzostw świata za sezon 2006 Latvala zajął trzynaste miejsce z 9 zdobytymi punktami.
W sezonie 2007 Latvala stał się regularnym kierowcą zespołu Stobart, w którym jeździł wraz z synem szefa zespołu Malcolma Wilsona, Matthew Wilsona i Norwegiem Henningiem Solbergiem. Sezon rozpoczął od nieukończenia dwóch rajdów – Rajdu Monte Carlo z powodu wypadku i Rajdu Szwecji z powodu awarii skrzyni biegów. W Rajdzie Norwegii utrzymywał się w granicach trzeciego miejsca, jednak ostatecznie zakończył go na piątej pozycji, głównie z powodu 90-sekundowej kary. Piąty odcinek specjalny, Opaker, był pierwszym wygranym odcinkiem specjalnym w karierze Latvali. W kolejnych trzech rajdach Fin także zdobywał punkty do klasyfikacji mistrzostw świata. W Rajdzie Meksyku był siódmy, w Rajdzie Portugalii – ósmy, a w Rajdzie Argentyny – czwarty. W kolejnych trzech rajdach nie zdobył punktów, ale potem punktował ponownie w: Rajdzie Niemiec (ósmy), Rajdzie Nowej Zelandii (piąty), Rajdzie Hiszpanii (siódmy) i w Rajdzie Francji (czwarty). Z kolei w listopadowym Rajdzie Irlandii po raz pierwszy w karierze stanął na podium. Zajął trzecie miejsce za dwójką z Citroën Total World Rally Team, Sébastienem Loebem oraz Danielem Sordo. W klasyfikacji generalnej mistrzostw świata sezonu 2007 Latvala zajął ósme miejsce zdobywając łącznie 30 punktów.
Sezon 2008 thumb|left|Latvala w fabrycznym Fordzie Focusie WRC na trasie Rajdu Monte Carlo 2008 Na początku 2008 roku Latvala podpisał kontrakt z fabrycznym zespołem Forda, BP Ford Abu Dhabi World Rally Team. Został tam drugim kierowcą po rodaku Mikko Hirvonenie i zastąpił Marcusa Grönholma, który z końcem 2007 roku zakończył sportową karierę. Debiut w barwach Forda w Rajdu Monte Carlo nie był dla Latvali udany. Na 12. odcinku specjalnym uszkodził zawieszenie, przez co stracił szansę na zdobycie punktów w tym rajdzie. Do startu wrócił w następnym dniu dzięki SupeRally i ostatecznie był dwunasty w rajdzie. W lutym 2008 Latvala wystartował w Rajdzie Szwecji. W pierwszym dniu rajdu zwyciężył we wszystkich odcinkach specjalnych, a następnie utrzymał prowadzenie i odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w karierze w mistrzostwach świata, wyprzedzając na mecie Mikko Hirvonena i Gianluigiego Gallego. Licząc 22 lat i 313 dni stał się najmłodszym w historii zwycięzcą rajdu mistrzostw świata. Pobił należący do Henriego Toivonena rekord z 1980 roku, który wygrał Rajd Wielkiej Brytanii mając 24 lata i 86 dni. Za swoją postawę w Rajdzie Szwecji Latvala został uhonorowany nagrodą „Abu Dhabi Spirit of The Rally”. Po zwycięskim rajdzie w Latvala powiedział:
W trzecim rajdzie sezonu i pierwszym szutrowym, Rajdzie Meksyku, Latvala zajął trzecie miejsce przegrywając tylko z Sébastienem Loebem i Chrisem Atkinsonem. W Rajdzie Argentyny nie zdobył punktów do mistrzostw świata zajmując piętnaste miejsce, a w Rajdzie Jordanii był siódmy. W majowym Rajdzie Włoch, odbywającym się na Sardynii Latvala stanął na podium, po raz trzeci w sezonie 2008. Stracił nieco ponad 15 sekund do zwycięzcy, Sébastiena Loeba i niespełna 5 do partnera z zespołu Forda, Mikko Hirvonena. W Rajdzie Grecji zajął siódmą pozycję, a czerwcowy Rajd Turcji zakończył na drugiej pozycji, 7,9 sekundy za Mikko Hirvonenem. Do końca sezonu 2008 Latvala punktował jeszcze w czterech rajdach. W Rajdzie Hiszpanii był szósty, a w Rajdzie Francji – czwarty (rajd kończy na trzeciej pozycji, ale po decyzji zespołu Forda spóźnia się 9 minut na punkt kontrolny i otrzymuje 90 sekund kary). W obu startował Fordem Focusem w barwach Stobart VK Ford Rally Team. Dwa ostatnie rajdy sezonu, Rajd Japonii i Rajd Wielkiej Brytanii ukończył na drugiej pozycji. W Japonii przegrał z Mikko Hirvonenem, a w Wielkiej Brytanii z Sébastienem Loebem. W klasyfikacji generalnej mistrzostw świata Latvala zajął czwartą pozycję. Zdobył 58 punktów i zakończył sezon za Sébastienem Loebem, Mikko Hirvonenem oraz Danielem Sordo.
Sezon 2009 thumb|Latvala na odcinku specjalnym Rajdu Finlandii 2009 W 2009 roku Latvala pozostał w zespole Forda. Początek sezonu był jednak dla Fina nieudany. W pierwszych czterech rajdach: Rajdzie Irlandii, Rajdzie Norwegii, Rajdzie Cypru i Rajdzie Portugalii tylko raz zdobył punkty. Fakt ten miał miejsce w Rajdzie Norwegii, który Latvala ukończył na trzecim miejscu za Sébastienem Loebem i Mikko Hirvonenem. Natomiast w Rajdzie Portugalii uległ wypadkowi. Na trzecim odcinku specjalnym jego Ford Focus WRC wypadł z trasy, 17-stokrotnie dachował i zatrzymał się 150 metrów poniżej drogi. Załodze nic się stało. Następnie Latvala wystartował w Rajdzie Argentyny, w którym był szósty. W majowym Rajdzie Włoch, odbywającym się na Sardynii Fin prowadził od startu do mety i tym samym odniósł swoje drugie zwycięstwo w mistrzostwach świata w karierze. W klasyfikacji generalnej rajdu wyprzedził Mikko Hirvonena oraz Pettera Solberga. W kolejnym starcie, w Grecji, Latvala był trzeci za Hirvonenem i Sébastienem Ogierem. Z kolei w Rajdzie Polski Latvala do ostatniego odcinka specjalnego jechał na drugiej pozycji za Mikko Hirvonenem. Na tym odcinku uderzył jednak w barierkę i musiał wycofać się z rajdu. Na przełomie lipca i sierpnia, w Rajdzie Finlandii Latvala po raz czwarty w sezonie stanął na podium. Był trzeci za Hirvonenem i Loebem. W ostatnich trzech startach w sezonie: w Rajdzie Australii, Rajdzie Hiszpanii i Rajdzie Wielkiej Brytanii Fin również punktował, ale przyjeżdżał na miejscach poza podium. W klasyfikacji generalnej sezonu 2009 Latvala zajął czwartą pozycję ze 41 punktami. Przegrał w niej z Loebem, Hirvonenem oraz Sordo.
Sezon 2010 thumb|left|Latvala w Rajdzie Bułgarii 2010