thumb|150px| Herb Starykoń thumb|245px|Pałac Wielopolskich w Chrobrzu. mały|244x244px|Pałac Wielopolskich w Książu Wielkim Wielopolscy – polski ród magnacki herbu Starykoń, którego potomkowie żyją do dziś.
W 1656 roku Wielopolscy pochodzący od Jana Wielopolskiego z Pieskowej Skały otrzymali tytuł hrabiów Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. W 1729 roku Franciszek Wielopolski prawnuk Anny Myszkowskiej (będącej córką I ordynata Ordynacji Myszkowskich) po procesie sądowym uzyskał prawa do ordynacji i został jej VIII ordynatem.
Razem z majątkiem oraz nazwiskiem Wielopolscy odziedziczyli po Gonzagach Myszkowskich i przysługujący im tytuł margrabiowski. Z powodu olbrzymiego zadłużenia Wielopolscy utracili dziewięć z dwunastu kluczy dóbr ziemskich wchodzących w skład ordynacji. Utracili także siedzibę ordynacji, która mieściła się w pałacu w Pińczowie w związku z czym Aleksander Wielopolski siedzibę ordynacji (składającej się z kluczy: chroberskiego, kozubowskiego i wielkoksiążskiego) przeniósł do pałacu w Chrobrzu.
Wielopolscy wchodzili w związki małżeńskie z Tarłami, Lubomirskimi, Jabłonowskimi, Potockimi, Mniszchami, Sułkowskimi. Przedstawiciele rodu Elżbieta Bobola z Wielopolskich Aleksander Wielopolski, XIII ordynat Alfred Wielopolski Franciszek Wielopolski (1732–1809), X ordynat Franciszek Wielopolski (zm. 1732), VIII ordynat Jan Wielopolski (kanclerz) Jan Wielopolski (starszy) Józef Stanisław Wielopolski, XII ordynat Kasper Wielopolski Zygmunt Wielopolski, XIV ordynat Zygmunt Konstanty Wielopolski, XVI (ostatni) ordynat.
Przypisy
Bibliografia Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Almanach błękitny: genealogia żyjących rodów polskich, 1908. str 974
!