Krzysztof Michalski (ur. 9 stycznia 1960 w Nowym Mieście Lubawskim) – polski polityk, samorządowiec, były wojewoda lubelski.
Życiorys Ukończył studia z zakresu transportu na Politechnice Warszawskiej, odbył również studia podyplomowe na Wydziale Zarządzania i Podstaw Techniki Politechniki Lubelskiej w zakresie zarządzania zasobami ludzkimi. Ukończył też program menedżerski w Polsko-Amerykańskim Instytucie Zarządzania OIC-Poland oraz Certificate of Postgraduate Management Studies The University of Illinois.
Przez dziesięć lat pracował w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL-Świdnik” na stanowiskach konstruktora, technologa, a od 1991 kierownika działu projektowania i rozwoju przedsiębiorstwa. W tym okresie był również sekretarzem rady techniczno-ekonomicznej PZL oraz członkiem zespołu opracowującego projekt restrukturyzacji tego przedsiębiorstwa.
W 1981 wstąpił do Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Politechnice Warszawskiej. W 1991 został członkiem NSZZ „Solidarność”. Kierował kołem zakładowym w „PZL-Świdnik”. Działał w Ruchu Społecznym AWS, a od 2004 w Partii Centrum. Później bezpartyjny.
W wyborach samorządowych w 1994 uzyskał mandat radnego rady miasta Świdnik z ramienia lokalnego Świdnickiego Forum Prawicy. 31 sierpnia 1994 został powołany na stanowisko burmistrza Świdnika.
22 stycznia 1998 został mianowany na wojewodę lubelskiego w rządzie Jerzego Buzka. Po reformie administracyjnej objął stanowisko wojewody nowego województwa lubelskiego. W lutym 2000 podał się do dymisji po tym, jak Najwyższa Izba Kontroli zakwestionowała transakcję, na skutek które nadzorowane przez wojewodę Przedsiębiorstwo Państwowe FS Holding w Lublinie zakupiło za około 27 mln zł akcje Herbapolu Białystok.
Po odwołaniu przez rok pełnił funkcję prezesa zarządu spółki akcyjnej „Protektor”. W latach 2001–2003 był prezesem zarządu Zakładu Obróbki Plastycznej Sp. z o.o., wyodrębnionej z „PZL-Świdnik” S.A. Następnie został zastępcą prezesa zarządu i dyrektorem technicznym Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej „PEC” w Świdniku Sp. z o.o. oraz pełnomocnikiem tego przedsiębiorstwa ds. systemu zarządzania jakością.
Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2011) i Srebrny Krzyż Zasługi (2010).
Życie prywatne Żonaty (żona Lucyna), ma dwoje dzieci: syna Marcina i córkę Agnieszkę.
Przypisy
Bibliografia Kto nami rządzi (1), „Gazeta Wyborcza” nr 73 z 27 marca 1998
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lubelskiej Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Mieście Lubawskim Kategoria:Ludzie związani ze Świdnikiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Partii Centrum Kategoria:Polscy burmistrzowie Kategoria:Polscy radni rad gmin Kategoria:Urodzeni w 1960 Kategoria:Wojewodowie lubelscy (1990–1998) Kategoria:Wojewodowie lubelscy (od 1999)