mały|Grób Romualda Bukowskiego na cmentarzu Oliwskim Romuald Bukowski (ur. 19 kwietnia 1928 w Wilnie, zm. 18 października 1992 w Gdańsku) – polski plastyk, szef Biura Wystaw Artystycznych w Sopocie, poseł na Sejm PRL VIII kadencji.
Życiorys Urodził się w spolszczonej rodzinie rosyjskich uchodźców porewolucyjnych. II wojnę światową przeżył w Wilnie i tam uczęszczał na tajne komplety. Od 1944 do 1945 był rysownikiem plakacistą w Zarządzie Republikańskim oddziału Związku Patriotów Polskich w Wilnie.
Po wojnie rodzina Bukowskich została repatriowana do Polski. W liceum w Olsztynie w 1948 zdał maturę, po czym studiował (do 1950) w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 1951 rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, ukończone w 1955. W szkołach średnich uczył estetyki i rysunku (m.in. w Technikum Hotelarskim w Sopocie w latach 1959–1965). W 1956 był współzałożycielem i redaktorem dwutygodnika „Kontrasty”. Był też grafikiem i rysownikiem „Dziennika Bałtyckiego”. Jako malarz był zaliczany do realistów, tworzył pejzaże i weduty. W latach 1970–1972 i 1990–1992 był prezesem zarządu gdańskiego okręgu Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1974 do 1981 pełnił funkcję dyrektora sopockiego Biura Wystaw Artystycznych. W 1975 był autorem oprawy plastycznej wystawy w Muzeum Stutthof w Sztutowie Pomorze w latach okupacji w świetle hitlerowskich plakatów i obwieszczeń. W latach 1980–1985 pełnił mandat bezpartyjnego posła na Sejm PRL. 25 stycznia 1982 jako jedyny poseł głosował przeciw ustawie o „szczególnej regulacji prawnej w okresie stanu wojennego”, która zatwierdzała dekret o stanie wojennym. Po 1981 organizował pomoc dla pozbawionych pracy plastyków i internowanych członków NSZZ „Solidarność”. Od 1982 do 1989 związany był z prasą podziemną ukazującą się w regionie.
Był mężem Barbary (1932–1997). Mieszkał we Wrzeszczu, pochowany na cmentarzu Oliwskim (kwatera 14-A-2).
Niektóre prace Rysunek i estetyka (1965) Amatorskie uprawianie plastyki (1974) Rysunek dekoracyjny (1971, 1977)
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978) Medal 30-lecia Polski Ludowej Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1971) Złota Odznaka ZPAP
Źródło: Kto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny, Interpress, Warszawa 1984, s. 103.
Nagrody Wyróżnienie (10 tys. zł) w ogólnopolskim konkursie na powieść współczesną, ogłoszonym przez Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, Wydawnictwo Morskie i oddział Związku Literatów Polskich w Gdańsku za powieść Jan Filip i inni (1965) II nagroda w konkursie „Grafika Lata” w Klubie GTPS w Gdańsku (1972) „Order Stańczyka” – nagroda miesięcznika „Litery” (1972) Nagroda Wojewody Gdańskiego w dziedzinie kultury (1977)Kto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny, Interpress, Warszawa 1984, s. 103. Nagroda w konkursie Plakat Gdański 1979 – na najlepszy plakat roku 1978 – za pracę Obraz myśli i czynów (1979)
Przypisy
Bibliografia Nota biograficzna w Gedanopedii (autorstwa Mirosława Glińskiego)
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Pochowani na cmentarzu Oliwskim w Gdańsku Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy nauczyciele estetyki Kategoria:Polscy nauczyciele plastyki Kategoria:Polscy pejzażyści Kategoria:Polscy rysownicy Kategoria:Posłowie z okręgu Gdynia (PRL) Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 1992