MI7

MI7 – były wydział Wywiadu Wojskowego Brytyjskiego Ministerstwa Wojny, odpowiedzialny za kontakty z prasą i propagandę. Wydział powstał podczas I wojny światowej i został rozwiązany po podpisaniu rozejmu. Został reaktywowany na początku II wojny światowej. Nowy MI7, choć mniej znaczący niż jego poprzednik, pełnił funkcję niezbędnego łącznika między Ministerstwem Wojny a Ministerstwem Informacji i Political Warfare Executive.

Pierwsza wojna światowa Wraz z wybuchem I wojny światowej w Dyrekcji Operacji Wojskowych utworzono podsekcję MO5(h), odpowiedzialną za cenzurę prasy i depesz oraz wydawanie komunikatów Ministerstwa Wojny za pośrednictwem Biura Prasowego. Początkowo do podsekcji przydzielono zaledwie dwóch oficerów Sztabu Generalnego (GSO2). Natychmiast stało się oczywiste, że dwóch oficerów to za mało i w ciągu dwóch tygodni podsekcję rozszerzono o starszego oficera Sztabu Generalnego (GSO1) z podległymi mu ośmioma asystentami „cenzorów”.

W lutym 1915 roku utworzono Dyrekcję Wywiadu Specjalnego, w związku z czym MO5(h) zostało zmodernizowane i przemianowane na sekcję MO7. Nominalnie podlegało ono pułkownikowi Coleridge’owi, zastępcy dyrektora wojskowego Biura Prasowego. Jako część Ministerstwa Wojny, MO7 zajmowało się promocją prasy. W maju 1915 roku udzieliło pierwszym korespondentom wojennym pozwolenia na wyjazd na front zachodni. Jego zadaniem było zapewnienie władzom wojskowym kontroli nad prasą i pracą korespondentów. W styczniu 1916 roku, w ramach reorganizacji Sztabu Generalnego, utworzono nową Dyrekcję Wywiadu Wojskowego, a MO7 przekształcono w Sekcję Wywiadu Wojskowego nr 7.

MI7 było zorganizowane w szereg podsekcji, oznaczonych małymi literami w nawiasach. Dokładne obowiązki tych podsekcji zmieniały się w czasie, ale można je w skrócie podsumować następująco: MI7 (a) – cenzura. MI7 (b) – propaganda zagraniczna i krajowa, w tym komunikaty prasowe dotyczące spraw armii. MI7 (c) – tłumaczenie i (od 1917 r.) regulacje dotyczące gości zagranicznych. MI7 (d) – propaganda i przegląd prasy zagranicznej (część sekcji (b) do czasu utworzenia sekcji (d) pod koniec 1916 r.).

A.A. Milne, autor Kubusia Puchatka, służył w MI7(b) po wyzdrowieniu z ran odniesionych w bitwie nad Sommą. Anglo-irlandzki pisarz fantasy Lord Dunsany również służył z Milne’em po tym, jak został ranny w powstaniu wielkanocnym w 1916 roku; jego książki Tales of War i Unhappy Far-off Things gromadzą część materiałów, które napisał w tym czasie.

Lokalizacja Od kwietnia 1916 roku, kiedy to MI7(b) zostało utworzone pod kierownictwem kapitana Petera Chalmersa Mitchella, do początku października 1917 roku, większość personelu MI7(b) pracowała w Adelphi Court przy Strand w Londynie, po czym cała sekcja przeniosła się do Adastral House na Victoria Embankment. Nie należy mylić go z późniejszą siedzibą Ministerstwa Lotnictwa przy Kingsway, pierwszy Adastral House był dawnym hotelem , położonym przy moście Blackfriars. Zbankrutowany hotel został zarekwirowany w maju 1916 roku na biura rządowe i był wykorzystywany zarówno przez Królewski Korpus Lotniczy, jak i MI7.

Zachowane dokumenty źródłowe Jako gałąź wywiadu wojskowego, papierkowa robota była rutynowo niszczona w celu utrzymania ścisłego bezpieczeństwa. Kolejne masowe niszczenie dokumentów zorganizowano po zamknięciu MI7 pod koniec I wojny światowej. Kilka ważnych akt jest rozproszonych w archiwach Ministerstwa Wojny, Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Ministerstwa Informacji w Brytyjskich Archiwach Narodowych. Ponadto niektóre dokumenty z MI7(b) przetrwały, ponieważ były przechowywane przez jednego z agentów, porucznika Jamesa Price’a Lloyda. W 2012 roku krewni odkryli po jego śmierci, gdy jego majątek w Builth Wells w Walii był sortowany i oczyszczany, że zachował do 150 akt z czasów swojej pracy w MI7(b). Archiwum składało się z dwóch szerokich kategorii artykułów napisanych między 1917 a 1918 rokiem – „Opowieści z VC”.

Ponad 90 opowieści o indywidualnym bohaterstwie mężczyzn z całego Imperium można przejrzeć na stronie internetowej Biblioteki Narodowej Walii oraz na stronie internetowej Europeana 1914-18. Próbki pozostałych 60 artykułów można znaleźć w archiwach, takich jak „MI7b – odkrycie zaginionego archiwum propagandowego z czasów Wielkiej Wojny”.

Druga wojna światowa We wrześniu 1939 roku, na początku II wojny światowej, MI7 zostało zreformowane jako w dużej mierze cywilny wydział prasy i propagandy Dyrekcji Wywiadu Wojskowego Ministerstwa Wojny. Około czerwca 1940 roku zostało ono przeniesione do Ministerstwa Informacji.

Nazwa MI7 jest często używana w literaturze fikcyjnej jako nazwa agencji wywiadowczej lub organizacji podobnej do prawdziwego MI5 lub MI6.

W filmie o Bondzie „Dr. No” (1962) pojawiają się dwa wyraźne odniesienia do pracy Jamesa Bonda dla MI6; jedno z nich (gdzie słowa wypowiada „M”) zostało nazwane „MI7”, chociaż usta mówiącego wyraźnie mówią „MI6”.

Postać Johnny’ego Englisha, grana przez Rowana Atkinsona w filmach szpiegowskich „Johnny English”, „Johnny English Reborn” i „Johnny English Strikes Again”, jest agentem MI7. Postać ta została pierwotnie zaprezentowana w serii reklam banku Barclaycard jako agent MI7 Richard Latham.

Przypisy See history of subsection (b) in a PDF file here.

Bibliografia

Kategoria:Brytyjskie służby specjalne Kategoria:Wojskowe służby specjalne