OKo1 (pruski T18) – parowóz – tendrzak konstrukcji pruskiej, przystosowany do szybkiego ruchu pasażerskiego. Na kolejach pruskich nosił oznaczenie serii T18, a następnie na niemieckich 78 0-5, natomiast na PKP otrzymał oznaczenie serii OKo1.
Jednakową prędkość w obydwóch kierunkach jazdy uzyskano przez dodanie dwóch dwuosiowych wózków. Jego prędkość maksymalna wynosi 100 km/h. Głównym producentem była firma Vulcan ze Szczecina.
Dla różnych kolei niemieckich zbudowano 534 lokomotywy pod oznaczeniem T18, następnie 78 0-5, a 8 maszyn dla kolei tureckich. Budowano je w latach 1912–1927. Jeszcze ostatnie dwie analogiczne lokomotywy zbudował w 1936 i 1939 roku Henschel dla prywatnych kolei ELE (Eutin-Lübecker Eisenbahn). W Polsce skoncentrowane były w dyrekcji poznańskiej (MD Poznań Osobowa, Jarocin, Zbąszynek i in.)
Z PKP ostatnia została wycofana w 1975 roku z Zielonej Góry. Do celów muzealnych pozostawiono lokomotywę OKo1-3, która znajduje się w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Parowozy PKP Kategoria:Tendrzaki