Szósty Kneset – szósta kadencja parlamentu Izraela odbywająca się w latach 1965–1969.
Wybory odbyły się 1 listopada 1965, a pierwsze posiedzenie parlamentu miało miejsce 22 listopada 1965.
Posłowie Posłowie wybrani w wyborach: PartiaPosłowieKoalicja PracyJigal Allon, Szulammit Alloni, Mosze Aram, Zalman Aran, Mosze Baram, Re’uwen Barkat, Aharon Becker, Mordechaj Bibi, Awraham Biton, Mosze Karmel, Gawri’el Kohen, Menachem Kohen, Cewi Dinstein, Abba Eban, Arje Eli’aw, Lewi Eszkol, Josef Fischer, Jisra’el Galili, Chajjim Gewati, Akiwa Gowrin, Dawid Hakohen, Rut Haktin, Aszer Chasin, Jisra’el Kargman, Kadisz Luz, Golda Meir, Mordechaj Namir, Dewora Necer, Mordechaj Ofer, Baruch Azanja, Dawid Petel, Dow Sadan, Pinchas Sapir, Mosze Sardines, Elijjahu Sason, Bechor-Szalom Szitrit, Ze’ew Szerf, Szemu’el Szoresz, Rachel Cabari, Ze’ew Cur, Aharon Uzan, Aharon Jadlin, Jisra’el Jeszajahu, Chajjim Josef Cadok, Mordechaj ZarGahalZalman Abramow, Binjamin Awni’el, Jochanan Bader, Menachem Begin, Arje Ben Eli’ezer, Chajjim Kohen-Meguri, Aharon Goldstein, Jicchak Klinghoffer, Josef Kremerman, Chajjim Landau, Elijjahu Meridor, Ja’akow Meridor, Szelomo Perlstein, Ester Razi’el-Na’or, Elimelech Rimalt, Josef Sapir, Josef Serlin, Josef Szofman, Eli’ezer Szostak, Mordechaj-Chajjim Sztern, Josef Tamir, Szemu’el Tamir, Awraham Ti’ar, Baruch Uzzi’el, Menachem Jedid, Cewi ZimmermanNarodowa Partia ReligijnaSzelomo-Jisra’el Ben-Me’ir, Josef Burg, Micha’el Chazani, Szabbetaj Don-Jichja, Danijjel-Jicchak Lewi, Jicchak Refa’el, Towa Sanhedraj, Binjamin Szachor, Chajjim Mosze Szapira, Mosze Unna, Zerach WarhaftigRafiJosef Almogi, Dawid Ben Gurion, Mordechaj Ben-Porat, Mosze Dajan, Matilda Guez, Icchak Nawon, Szimon Peres, Jizhar Smilanski, Mordechaj Surkis, Cewi CurMapamRe’uwen Arazi, Ja’akow Chazzan, Abd el-Aziz az-Zubi, Natan Peled, Szelomo Rosen, Wiktor Szem-Tow, Emma Talmi, Me’ir Ja’ariNiezależni LiberałowieGidon Hausner, Mosze Kol, Pinchas Rosen, Jehuda Sza’ari, Jizhar HarariAgudat IsraelSzelomo-Ja’akow Gross, Izaak Meir Lewin, Szelomo Lorincz, Menachem PoruszRakachEmil Habibi, Taufik Tubi, Me’ir WilnerPostęp i RozwójSajf ad-Din az-Zubi, Iljas NachlaPo’alej Agudat Jisra’elKalman Kahana, Ja’akow KacWspółpraca i BraterstwoDijab Obejd, Dżabr Mu’addiMeriUri AwneriMakiSzemu’el Mikunis
Zmiany Zmiany w trakcie kadencji: NastępcaPoprzednikPartiaDataFaridża Zu’arecSzabbetaj Don-JichjaNarodowa Partia Religijna1 grudnia 1965Amos DeganiCewi CurRafi8 grudnia 1965Jicchak GolanMosze KolNiezależni Liberałowie11 stycznia 1966Mosze WertmanMosze KarmelKoalicja Pracy17 stycznia 1966Szoszanna Arbeli-AlmozlinoChajjim GewatiKoalicja Pracy17 stycznia 1966Szelomo Kohen-CidonElijjahu MeridorGahal16 października 1966Amnon LinBechor-Szalom SzitritKoalicja Pracy28 stycznia 1967Arje BahirJizhar SmilanskiRafi20 lutego 1967Awraham WerdigerJa’akow KacPo’alej Agudat Jisra’el21 grudnia 1967Dawid GolombDow SadanPartia Pracy9 grudnia 1968Nissim EliadPinchas RosenNiezależni Liberałowie23 grudnia 1968Ari AnkorjonLewi EszkolKoalicja Pracy26 lutego 1969
Historia Najważniejszym wydarzeniem była wojna sześciodniowa. Obrady parlamentarne dotyczyły przebiegu wojny i jej rezultatów. Równocześnie dyskutowano kwestię ogłoszenia przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji nr 242, związanej z terenami zajętymi przez izraelską armię.
Po zakończeniu się walk, premier Lewi Eszkol ogłosił zjednoczenie Jerozolimy, a Kneset rozpoczął procedury prawne związane z utworzeniem władz miejskich, zgodnie z izraelskim systemem prawa i jurysdykcji.
Wojna sześciodniowa i jej rezultaty miały poważny wpływ na pozycję Izraela na arenie międzynarodowej. Francja – która była głównym dostawcą sprzętu wojskowego dla Izraela – nałożyła militarne embargo i Izrael mógł polegać wyłącznie na dostawach wojskowych ze Stanów Zjednoczonych. Wszystkie kraje bloku wschodniego – poza Rumunią – zerwały stosunki dyplomatyczne z Izraelem.
Po powstaniu Organizacji Wyzwolenia Palestyny w jej nowej strukturze organizacyjnej, w 1968 rozpoczęła się fala terroru. Jako pierwszy w październiku 1968 został porwany do Algierii samolot El-Al.
Szósty Kneset był pierwszym, w którym wyraźnie wykrystalizowały się dwa główne bloki polityczne: Gahal (w skład którego wchodził Herut i Partia Liberalna) i Koalicja Pracy (które obejmowała Mapai i Achdut ha-Awoda, a następnie w swojej drugiej postaci Mapai, Achdut ha-Awoda, Rafi i Mapam).
W połowie 1966 parlament często zajmował się załamaniem koniunktury na izraelskim rynku. Religijne ugrupowania podniosły kwestię transplantacji organów. Pod obrady Knesetu trafiły także problemy z przedstawicielami samorządu lokalnego, którzy zmieniali przynależność partyjną w zależności od korzyści materialnych.
W 1966 w Izraelu uruchomiono czarno-białą telewizję.
Trzynasty rząd (1966-1969) Trzynasty rząd został sformowany przez Lewiego Eszkola w dniu 12 stycznia 1966.
Premier zmarł 26 lutego 1969, w wyniku czego nastąpiło rozwiązanie rządu.
Czternasty rząd (1969) Czternasty rząd został sformowany przez Goldę Meir 17 marca 1969.
Rząd sprawował swoje obowiązki do czasu nowych wyborów i sformowania nowego rządu.
Zobacz też Partie polityczne w Izraelu ustrój polityczny Izraela
Przypisy
6 Kategoria:1965 w Izraelu Kategoria:1966 w Izraelu Kategoria:1967 w Izraelu Kategoria:1968 w Izraelu Kategoria:1969 w Izraelu