Patrick Ortlieb (ur. 17 maja 1967 w Bregencji) – austriacki narciarz alpejski, złoty medalista olimpijski i mistrz świata, a także brązowy medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera Pierwszy sukces w karierze Patrick Ortlieb osiągnął w 1985 roku, kiedy zdobył brązowy medal w biegu zjazdowym podczas mistrzostw świata juniorów w Jasnej. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Włoch Giorgio Piantanida o kolejny Austriak, Hans-Jörg Tauscher. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 9 grudnia 1988 roku w Val Gardena, gdzie zajął piąte miejsce w zjeździe. Tym samym już w swoim debiucie zdobył pierwsze pucharowe punkty. Już następnego dnia po raz pierwszy stanął na podium, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. W sezonie 1983/1984 punktowa jeszcze trzykrotnie, lecz nie stawał już na podium. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie trzydziestą pozycję. W kolejnym sezonie cztery razy zdobył punkty w zawodach pucharowych, najlepszy wynik uzyskując 20 stycznia 1990 roku w Kitzbühel, gdzie był piąty w zjeździe. W klasyfikacji końcowej zajął tym razem 43. miejsce.
Kolejny raz na podium zawodów PŚ stanął 16 marca 1991 roku w Lake Louise, zajmując trzecie miejsce w zjeździe. W kolejnych zawodach jeszcze czterokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce, co dało mu szóste miejsce w klasyfikacji zjazdu, jednak w klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce. Na przełomie stycznia i lutego 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie w swojej koronnej konkurencji zajął siódme miejsce. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Albertville zdobył w tej samej konkurencji złoty medal. Na trasę olimpijskiego biegu zjazdowego ruszył z pierwszym numerem startowym i utrzymał pozycję lidera do samego końca zawodów, wyprzedzając bezpośrednio Francuza Francka Piccarda i swego rodaka Günthera Madera. Na tych samych igrzyskach wystąpił także w supergigancie, zajmując osiemnaste miejsce. W zawodach pucharowych sezonu 1991/1992 trzy stawał na podium: 11 stycznia w Garmisch-Partenkirchen był drugi, a 18 stycznia w Kitzbühel i 14 marca 1992 roku w Aspen zajmował trzecie miejsce w zjeździe. W efekcie był dziesiąty w klasyfikacji generalnej i czwarty w klasyfikacji zjazdu.
Najlepszy wynik w klasyfikacji generalnej PŚ osiągnął w sezonie 1992/1993, który ukończył na siódmej pozycji. Siódmy był także w klasyfikacjach zjazdu i supergiganta, a w klasyfikacji kombinacji był szósty. Na podium stawał trzykrotnie: 11 grudnia 1992 roku w Val Gardena był trzeci w zjeździe, 23 stycznia w Veysonnaz był drugi w tej samej konkurencji, a 28 lutego 1993 roku w Whistler był trzeci w supergigancie. Wystąpił także na mistrzostwach świata w Morioce, kończąc rywalizację w zjeździe na ósmym miejscu. W latach 1994–1996 trzy razy z rzędu zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu. W tym czasie jedenaście razy stawał na podium, w tym 18 grudnia 1993 roku w Val Gardena odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając zjazd. Wygrywał także zjazd 15 stycznia 1994 roku w Kitzbühel, supergiganta 11 grudnia 1994 roku w Tignes i kolejny zjazd 16 grudnia 1995 roku w Val Gardena. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1994/1995, który ukończył na jedenastej pozycji. W lutym 1994 roku wystąpił w zjeździe na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując czwarte miejsce. Walkę o podium przegrał tam z Kanadyjczykiem Edem Podivinskym o 0,14 s. Brał też udział w rozgrywanych w 1996 roku mistrzostwach świata w Sierra Nevada, gdzie zdobył złoty medal. Wyprzedził tam Włocha Kristiana Ghedinę o 0,27 s i Francuza Luca Alphanda o 0,28 s.
W kolejnych sezonach osiągał słabsze rezultaty. Ostatni raz na podium stanął 15 grudnia 1996 roku w Val d’Isère, gdzie był trzeci w zjeździe. W klasyfikacji generalnej zajął dopiero 33. miejsce, w kolejnych dwóch latach plasując się jeszcze niżej. W lutym 1997 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sestriere, ale nie obronił tytułu z Sierra Nevada, zajmując ósme miejsce. Była to ostatnia duża międzynarodowa impreza w jego karierze. Jego karierę definitywnie zakończył wypadek na trasie Streif w Kitzbühel 21 stycznia 1999 roku. W wyniku upadku na trasie złamał prawą kość udową, część kości biodrowej z przemieszczeniem, zerwał więzadła poboczne oraz zapadły mu się płuca.
Po zakończeniu kariery sportowej zajął się polityką. Jeszcze w 1999 roku został deputowanym do Rady Narodowej, niższej izby Parlamentu AustriiRepublik Österreich Parlament: Patrick Ortlieb . Mandat uzyskał z ramienia prawicowej Wolnościowej Partii Austrii, kadencję zakończył w 2002 roku. Obecnie prowadzi hotel w miejscowości Lech.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 1.15px 9 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:50,37 - - 18. 16 lutego 1992 Albertville Supergigant 1:13,04 +2,62 Kjetil André Aamodt 4. 13 lutego 1994 Lillehammer Zjazd 1:45,75 +0,26 Tommy Moe
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 7. 27 stycznia 1991 Saalbach Zjazd 1:54,91 +1,26 Franz Heinzer 8. 11 lutego 1993 Morioka Zjazd 1:32,06 +1,35 Urs Lehmann 1.15px 17 lutego 1996 Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 - - 8. 8 lutego 1997 Sestriere Zjazd 1:51,11 +1,14 Bruno Kernen
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 3.15px 28 lutego 1985 Jasná Zjazd 1:18,01 +0,83 Giorgio Piantanida 7. 2 marca 1985 Jasná Gigant 2:17,55 +3,06 Robert Žan
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1988/1989: 30. sezon 1989/1990: 43. sezon 1990/1991: 23. sezon 1991/1992: 10. sezon 1992/1993: 7. sezon 1993/1994: 12. sezon 1994/1995: 11. sezon 1995/1996: 20. sezon 1996/1997: 33. sezon 1997/1998: 62. sezon 1998/1999: 82.
Zwycięstwa w zawodach Val Gardena – 18 grudnia 1993 (zjazd) Kitzbühel – 15 stycznia 1994 (zjazd) Tignes – 11 grudnia 1994 (supergigant) Val Gardena – 16 grudnia 1995 (zjazd)
4 zwycięstwa (3 zjazdy i 1 supergigant)
Pozostałe miejsca na podium Val Gardena – 10 grudnia 1988 (zjazd) – 2. miejsce Lake Louise – 16 marca 1991 (zjazd) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 11 stycznia 1992 (zjazd) – 2. miejsce Kitzbühel – 18 stycznia 1992 (zjazd) – 3. miejsce Aspen – 14 marca 1992 (zjazd) – 3. miejsce Val Gardena – 11 grudnia 1992 (zjazd) – 3. miejsce Veysonnaz – 23 lutego 1993 (zjazd) – 2. miejsce Whistler – 28 lutego 1993 (supergigant) – 3. miejsce Vail – 16 marca 1994 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 17 grudnia 1994 (zjazd) – 2. miejsce Kitzbühel – 13 stycznia 1995 (zjazd) – 2. miejsce Whistler – 25 lutego 1995 (zjazd) – 3. miejsce Kvitfjell – 11 marca 1995 (zjazd) – 3. miejsce Vail – 1 grudnia 1995 (zjazd) – 3. miejsce Veysonnaz – 20 stycznia 1996 (zjazd) – 2. miejsce Val d’Isère – 15 grudnia 1996 (zjazd) – 3. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS
Profil na Alpine Ski Database
Przypisy
Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Politycy Wolnościowej Partii Austrii Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Urodzeni w 1967 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bregencji