Tadeusz Rittner, pseud. „Tomasz Czaszka” (ur. 31 maja 1873 we Lwowie, zm. 19 kwietnia 1921 w Bad Gastein) – polski dramaturg, prozaik, krytyk teatralny, syn Edwarda Rittnera.
Życiorys Pochodził z mieszkającej we Lwowie spolonizowanej rodziny austriackiej. Jego ojciec Edward był profesorem prawa kościelnego, rektorem Uniwersytetu Lwowskiego, członkiem Rady Szkolnej Krajowej, ministrem oświaty w Wiedniu.
Od jedenastego roku życia mieszkał w Wiedniu, tam też ukończył szkołę i studia prawnicze. Uważał się jednak za Polaka – po I wojnie światowej wybrał obywatelstwo polskie. Był autorem kilkunastu dramatów, a także powieści i nowel. Współpracował z wieloma czasopismami polskimi (m.in. krakowskim "Życiem") i austriackimi, pisząc felietony i krytyki teatralne. Tworzył w okresie Młodej Polski. Większość utworów literackich ogłaszał w wersji polskiej i niemieckiej.
Dzieła Dramaty: Sąsiadka (1902) Maszyna (1903) W małym domku (1904) Czerwony bukiet (1905) Głupi Jakub (1910) Lato (1913) Człowiek z budki suflera (1914) Don Juan (1914) Wilki w nocy (1916) Ogród młodości (1920) Tragedia Eumenesa (1920) Wrogowie bogaczy (1921)
Powieści i nowele: Przebudzenie (1905) Nowele (1907) W obcem mieście (1912) Powrót (1915) Duchy w mieście (1921) Między nocą a brzaskiem (1921) Drzwi zamknięte (1922) Most (1923)
Przypisy
Filmografia 1921 – Za winy brata (scenariusz)
Linki zewnętrzne
Utwory Tadeusza Rittnera w bibliotece Polona
Kategoria:Pisarze Młodej Polski Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Polscy pisarze dwudziestolecia międzywojennego Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polscy krytycy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1921 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie