1 Korpus Pancerny (1 KPanc) – wyższy związek taktyczny wojsk pancernych Sił Zbrojnych PRL.
Korpus został sformowany w marcu 1949. Dwa lata później przeformowany został w 1 Korpus Zmechanizowany, a w listopadzie 1955 roku ponownie przeformowany w 1 Korpus Pancerny.
Struktura organizacyjna 1 KPanc w 1949 Dowództwo 1 Korpusu Pancernego (Gdańsk - Wrzeszcz) 16 Kaszubska Dywizja Pancerna - (Elbląg) 8 Drezdeńska Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej - (Koszalin) 1 samodzielny batalion artylerii pancernej - od wiosny 1950 - (Giżycko) 4 pułk czołgów ciężkich - od czerwca 1950
Struktura organizacyjna 1 KPanc w 1956 Dowództwo 1 Korpusu Pancernego - (Gdańsk - Wrzeszcz) 16 Kaszubska Dywizja Pancerna - (Elbląg) 20 Warszawska Dywizja Pancerna - (Szczecinek) 55 kompania sztabowa - (Gdańsk - Wrzeszcz) 47 batalion łączności 57 batalion saperów - Gniew
We wrześniu 1956 w skład 1 Korpusu Pancernego włączona została 15 Dywizja Zmechanizowana. W marcu 1957, w związku z rezygnacją z utrzymywania szczebla korpusu, rozwiązano dowództwo 1 Korpusu Pancernego i jednostki korpuśne a znajdujące się w jego składzie dywizje podporządkowano bezpośrednio dowódcom okręgów wojskowych.
Obsada personalna Dowództwa 1 KPanc Dowódcy korpusu gen. bryg. Siemion Tichonczuk (1950-1952) płk Eugeniusz Molczyk (1955-1956) Oficerowie dowództwa płk Aleksander Rode – szef sztabu płk Kazimierz Kozicz – dowódca artylerii
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Korpusy pancerne ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie w Gdańsku Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1949 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1952 Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1955 Kategoria:Polskie jednostki pancerne rozwiązane w 1957