Delfinek nadobny (Stenella clymene) – gatunek ssaka z rodziny delfinowatych (Delphinidae). Średniej wielkości delfin.
Dane Wielkość urodzeniowa: ok. 0,75 m Dojrzałość płciowa samców: przy długości ok. 1,76 m Dojrzałość fizyczna samców: przy długości ok. 1,97 m Pożywienie: małe mezopelagiczne ryby i głowonogi Zagrożenia: niedostatecznie poznany status; możliwe przypadkowe połowy w sieci dryfujące. Występowanie: wody subtropikalne i tropikalne Atlantyku, włącznie z Zatoką Meksykańską. Delfin ten jest rzadki, być może z natury, w porównaniu z innymi gatunkami rodzaju Stenella Delfinów nadobnych nie trzyma się w delfinariach.
Taksonomia Delfinek nadobny przez swoje podobieństwo do delfinka długoszczękiego, był uważany za jego podgatunek od swego odkrycia w 1850 przez Johna Graya aż do 1981, kiedy to został uznany za osobny gatunek. W związku z faktem, że delfinki nadobne przypominają delfinki długoszczękie, badacze często wybierają do obserwacji te ostatnie, gdyż do nadobnych trudniejszy jest dostęp. Delfinek nadobny jest wciąż jednym z najmniej poznanych gatunków waleni.
Badania DNA wykazały, że delfinek nadobny powstał w wyniku dawnej, naturalnej hybrydyzacji między samcem delfinka długoszczękiego i samicą delfinka pręgobokiego (Stenella coeruleoalba). Obecnie delfinek nadobny jest odmienny genetycznie od obu gatunków rodzicielskich.
Wygląd Delfinek nadobny przedstawia sylwetkę typową dla rodzaju Stenella. Dziób jest dość długi, żuchwa jest wysunięta dalej niż górna szczęka. Płetwy piersiowe tego delfina są małe, a płetwa grzbietowa tylko lekko zagięta w tył. Górna część ciała jest u niego czarna, boki są szare, a spodnia część ciała biała. Płetwa ogonowa i krańce płetw piersiowych są czarne. Na brzegach pyska oraz na górze i dole pyska delfinek nadobny ma po czarnym pasku. Jasna linia prowadzi od oka do płetwy piersiowej.
Przypisy
Kategoria:Delfinowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1846 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johna Edwarda Graya