Amfion (gr. Ἀμφίων) i Zetos (Ζῆθος) – w mitologii greckiej bliźniacy, synowie Zeusa i tebańskiej królewny Antiopy.
W dzieciństwie skrzywdzeni przez stryja Likosa, potem wychowywani przez pasterzy w górach. Gdy dorośli, stanęli w obronie Antiopy, dręczonej przez żonę Likosa, Dirke, i uwięzionej przez stryja, i pomścili jej krzywdę. Likosa zabili, a jego żonę przywiązali do rogów byka, który ją stratował (scenę tę przedstawia grupa rzeźbiarska Byk Farnezyjski, kopia rzymska dzieła Apolloniosa i Tauriskosa z Tralles z III w.).
Amfion był poetą i muzykiem. Pliniusz uważał go za wynalazcę muzykiLeopold Mozart Gruntowna szkoła skrzypcowa, Poznań 2007, s. 28.. Miał niezwykłe zdolności gry na lirze podarowanej mu przez Apollina. Swoją grą oczarował kamienie, które same ułożyły się tworząc mur o siedmiu bramach (odpowiadających siedmiu strunom liry). Był mężem Niobe. Miał z nią 7 córek i 7 synów, a po ich utracie z rozpaczy odebrał sobie życie.
Zetos był rolnikiem, pasterzem i żołnierzem. Jego małżonką była Aedon, córka Pandareosa. Zazdrościła ona Niobe licznego potomstwa i w próbie uśmiercenia jej najstarszego syna omyłkowo zgładziła swojego.
Amfion i Zetos w starożytności uosabiali dwie strony ludzkiej natury, refleksyjną i praktyczną.
Przypisy
Kategoria:Herosi w mitologii greckiej