Leonhard Stock (ur. 14 marca 1958 w Finkenbergu) – austriacki narciarz alpejski, mistrz olimpijski, i dwukrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera Pierwszy sukces w karierze Leonhard Stock osiągnął w 1975 roku, kiedy podczas mistrzostw Europy juniorów w Mayrhofen, gdzie zdobył srebrne medale w zjeździe i gigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach Europy juniorów w Gällivare w obu tych konkurencjach zdobywał złote medale. W grudniu 1976 roku zadebiutował w zawodach Pucharu Świata, a już 8 stycznia 1977 roku w Garmisch-Partenkirchen zdobył pierwsze punkty w zawodach tego cyklu, zajmując ósme miejsce w zjeździe. W lutym 1978 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, gdzie w biegu zjazdowym zajął 27. miejsce.
Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 10 grudnia 1978 roku w Schladming, gdzie był drugi w kombinacji alpejskiej. Rozdzielił wtedy na podium Petera Lüschera ze Szwajcarii i Andreasa Wenzela z Liechtensteinu. W pozostałych zawodach sezonu 1978/1979 jeszcze trzynaście razy plasował się w czołowej dziesiątce, w tym raz stanął na podium - 1 lutego 1979 roku w Villars był drugi w zjeździe. Wyniki ten pozwoliły mu zająć drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, w której lepszy był tylko Lüscher. W kolejnym sezonie ani razu nie znalazł się w pierwszej trójce i tylko dwukrotnie zmieścił się w pierwszej dziesiątce. W klasyfikacji generalnej zajął odległe miejsce, znalazł się jednak w składzie kadry Austrii na rozgrywane w lutym 1980 roku igrzyska olimpijskie w Lake Placid. Pierwotnie był tylko rezerwowym i miał nie wystartować, jednak na treningach olimpijskich uzyskiwał czasy lepsze od kolegów z drużyny. Wystąpił więc w biegu zjazdowym i zdobył złoty medal, wyprzedzając bezpośrednio swego rodaka Petera Wirnsbergera i Kanadyjczyka Steve’a Podborskiego. Na tych samych igrzyskach był też osiemnasty w slalomie, a giganta ukończył na 26. pozycji. Igrzyska w Lake Placid były równocześnie rozgrywane jako mistrzostwa świata, jednak kombinację rozegrano tylko w ramach drugiej z tych imprez. Stock zdobył w tej konkurencji brązowy medal, przegrywając tylko z Philem Mahre z USA i Andreasem Wenzelem.
W latach 1981–1985 sporadycznie stawał na podium zawodów pucharowych, nie odnosząc żadnego zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej plasował się poza pierwszą dziesiątką, w konsekwencji nie wystąpił na rozgrywanych w 1984 roku igrzyskach olimpijskich w Sarajewie oraz mistrzostwach świata w Bormio w 1985 roku. Wystąpił za to na odbywających się w 1982 roku mistrzostwach świata w Schladming, gdzie w swoim jedynym starcie, biegu zjazdowym, zajął piętnaste miejsce. Do wysokiej formy powrócił w sezonie 1985/1986, w którym większość zawodów kończył w czołowej dziesiątce. Siedmiokrotnie stawał na podium, dwa razy na drugim i pięć razy na trzecim stopniu. W klasyfikacji generalnej pozwoliło mu to zająć szóste miejsce, był też czwarty w klasyfikacji kombinacji i supergiganta, a w klasyfikacji zjazdu był szósty. W klasyfikacji generalnej sezonu 1986/1987 uplasował się tylko jedną pozycję niżej, chociaż na podium stanął tylko trzykrotnie: 16 sierpnia 1986 roku w Las Leñas był drugi, a 1 marca w Furano i 15 marca 1987 roku w Calgary był trzeci w supergigancie. Brał udział w mistrzostwach świata w Crans-Montana w 1987 roku, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w supergigancie. W walce o medal lepszy o 0,20 sekundy okazał się tam Markus Wasmeier z RFN.
Najważniejszym punktem sezonu 1987/1988 były igrzyska olimpijskie w Calgary. Stock zajął tam między innymi czwarte miejsce w zjeździe, przegrywając walkę o medal z Francuzem Franckiem Piccardem o 0,32 sekundy. Na tych samych igrzyskach był też ósmy w supergigancie. W zawodach pucharowych kilkukrotnie kończył zawody w czołowej dziesiątce, jednak na podium nie stanął ani razu. W klasyfikacji generalnej był czternasty, a w klasyfikacji supergiganta zajął szóstą pozycję. W następnym sezonie w klasyfikacji końcowej wypadł nieco słabiej, zajmując ostatecznie osiemnaste miejsce. Trzykrotnie jednak stawał na podium: 27 listopada w Schladming był trzeci w supergigancie, 22 grudnia 1988 roku był trzeci w zjeździe, a 6 stycznia 1989 roku odniósł swoje pierwsze pucharowe zwycięstwo, wygrywając zjazd. Z mistrzostw świata w Vail w lutym 1989 roku powrócił jednak bez medalu, zajmując dziewiąte miejsce w supergigancie i 22. miejsce w zjeździe.
Sezon 1989/1990 był jednym z najsłabszych w jego karierze. Austriak punktował tylko trzykrotnie i zajął 73. miejsce w klasyfikacji generalnej. W sezonie 1990/1991 raz stanął na podium, za to na najwyższym stopniu: 8 grudnia 1990 roku w Val d’Isère wygrał zjazd. W 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, zajmując czwarte miejsce w zjeździe. Tym razem w walce o podium lepszy był Szwajcar Daniel Mahrer, który wyprzedził Stocka o 0,33 sekundy. Na podium zawodów PŚ Austriak wrócił 7 grudnia 1991 roku w Val d’Isère, gdzie był drugi w zjeździe. Wynik ten powtórzył tydzień później w Val Gardena, jednak w kolejnych zawodach nie mieścił się na podium. Ostatecznie był piąty w klasyfikacji zjazdu i piętnasty w klasyfikacji generalnej. W 1992 roku wystąpił w zjeździe na igrzyskach w Albertville, jednak nie ukończył rywalizacji. Był to jego ostatni występ olimpijski. Ostatnie zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata odniósł 12 grudnia 1992 roku w Val Gardena, gdzie ponownie był najlepszy w zjeździe. Ostatnie podium wywalczył dziesięć dni później w Bad Kleinkirchheim, gdzie zajął drugie miejsce w supergigancie. Sezon 1992/1993 ukończył na 25. pozycji w klasyfikacji generalnej. W marcu 1993 roku zakończył karierę
Kilkakrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w zjeździe i supergigancie w 1987 roku. Był chorążym ekipy Austrii podczas igrzysk w Calgary. W 1996 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki AustriiStaatliche Auszeichnungen bis 2008 . Po zakończeniu kariery założył wraz z bratem sklep ze sprzętem narciarskim oraz prowadził należący do rodziny hotel.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 1.15px 14 lutego 1980 Lake Placid Zjazd 1:45,50 - - 26. 19 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:40,74 +6,66 Ingemar Stenmark 18. 22 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:44,26 +6,15 Ingemar Stenmark 4. 15 lutego 1988 Calgary Zjazd 1:59,63 +1,92 Pirmin Zurbriggen 8. 21 lutego 1988 Calgary Supergigant 1:39,66 +2,70 Franck Piccard DNF 9 lutego 1992 Albertville Zjazd 1:50,37 - Patrick Ortlieb
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 27.alpineskiworld.net: 02.02.1978. Garmisch Giant Slalom, men 2 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Gigant 3:02,52 +4,48 Ingemar Stenmark 1.15px 14 lutego 1980 Lake Placid Zjazd 1:45,50 - - 26. 19 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:40,74 +6,66 Ingemar Stenmark 18. 22 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:44,26 +6,15 Ingemar Stenmark 3.15px 22 lutego 1980 Lake Placid Kombinacja 45,53 pkt +30,80 pkt Phil Mahre 15. 6 lutego 1982 Schladming Zjazd 1:55,10 +2,39 Harti Weirather 8. 31 stycznia 1987 Crans-Montana Zjazd 2:07,80 +1,38 Peter Müller 8. 1 lutego 1987 Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt +57,65 pkt Marc Girardelli 4. 2 lutego 1987 Crans-Montana Supergigant 1:19,93 +1,35 Pirmin Zurbriggen 22.alpineskiworld.net: 06.02.1989. Vail Downhill, men 6 lutego 1989 Vail Zjazd 2:10,39 +2,45 Hans-Jörg Tauscher 9. 8 lutego 1989 Vail Supergigant 1:38,81 +1,26 Martin Hangl 4. 27 stycznia 1991 Saalbach Zjazd 1:54,91 +0,99 Franz Heinzer
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1976/1977: 31. sezon 1977/1978: 21. sezon 1978/1979: 2. sezon 1979/1980: 45. sezon 1980/1981: 12. sezon 1981/1982: 18. sezon 1982/1983: 33. sezon 1983/1984: 43. sezon 1984/1985: 73. sezon 1985/1986: 6. sezon 1986/1987: 7. sezon 1987/1988: 14. sezon 1988/1989: 18. sezon 1989/1990: 73. sezon 1990/1991: 27. sezon 1991/1992: 15. sezon 1992/1993: 25.
Zwycięstwa w zawodach Laax – 6 stycznia 1989 (zjazd) Val d’Isère – 8 grudnia 1990 (zjazd) Val Gardena – 12 grudnia 1992 (zjazd)
3 zwycięstwa (3 zjazdy)
Pozostałe miejsca na podium Schladming – 10 grudnia 1978 (kombinacja) – 2. miejsce Villars – 1 lutego 1979 (zjazd) – 2. miejsce Madonna di Campiglio – 14 grudnia 1980 (kombinacja) – 2. miejsce Aprica – 8 grudnia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce Val Gardena – 13 grudnia 1981 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 10 grudnia 1983 (kombinacja) – 3. miejsce Madonna di Campiglio – 19 grudnia 1983 (supergigant) – 3. miejsce Sankt Anton – 7 lutego 1986 (kombinacja) – 2. miejsce Morzine – 8 lutego 1986 (zjazd) – 2. miejsce Morzine – 9 lutego 1986 (kombinacja) – 2. miejsce Åre – 23 lutego 1986 (kombinacja) – 3. miejsce Hemsedal – 23 lutego 1986 (supergigant) – 3. miejsce Aspen – 8 marca 1986 (zjazd) – 3. miejsce Whistler – 15 marca 1986 (zjazd) – 3. miejsce Las Leñas – 16 sierpnia 1986 (zjazd) – 2. miejsce Furano – 1 marca 1987 (supergigant) – 3. miejsce Calgary – 15 marca 1987 (supergigant) – 3. miejsce Schladming – 27 listopada 1988 (supergigant) – 3. miejsce Val d’Isère – 8 grudnia 1990 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 7 grudnia 1991 (zjazd) – 2. miejsce Val Gardena – 12 grudnia 1992 (zjazd) – 2. miejsce Bad Kleinkirchheim – 22 grudnia 1992 (supergigant) – 2. miejsce
Przypisy
Bibliografia Profil na stronie FIS
Profil na Alpine Ski Database
Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Lake Placid 1980) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1980 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Urodzeni w 1958