Hans Petter Buraas (ur. 20 marca 1975 w Bærum) – norweski narciarz alpejski, mistrz olimpijski oraz brązowy medalista mistrzostw świata juniorów.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Hans Petter Buraas pojawił się na mistrzostwach świata juniorów w Montecampione w 1993 roku, zajmując dziewiętnaste miejsce w supergigancie i siedemnaste w gigancie. Największy sukces w tej kategorii wiekowej osiągnął podczas mistrzostw świata juniorów w Lake Placid w 1994 roku, gdzie wywalczył brązowy medal w gigancie.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 3 grudnia 1994 roku w Tignes, gdzie nie zakwalifikował się do drugiego przejazdu. Pierwsze pucharowe punkty zdobył blisko rok później, 12 listopada 1995 roku w tej samej miejscowości zajmując w gigancie 27. miejsce. Na podium po raz pierwszy stanął 15 grudnia 1997 roku w Sestriere, gdzie był trzeci w slalomie gigancie. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie jego rodak Finn Christian Jagge i Austriak Thomas Sykora. Łącznie na podium zawodów tego cyklu plasował się dziesięć razy, przy czym odniósł jedno zwycięstwo: 11 grudnia 2000 roku w Sestriere był najlepszy w slalomie. Ostatni raz w najlepszej trójce zawodów Pucharu Świata znalazł się 28 stycznia 2003 roku w Schladming, gdzie slalom zakończył na trzeciej pozycji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął 19. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu był trzeci. Wśród slalomistów lepsi okazali się tylko dwaj Austriacy: Thomas Sykora i Thomas Stangassinger. W klasyfikacji slalomu był też między innymi piąty w sezonie 2000/2001 oraz siódmy w sezonie 2002/2003.
Największy sukces w karierze osiągnął w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano wywalczył złoty medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmował drugie miejsce, tracąc do prowadzącego Sykory 0,22 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał zdecydowanie najlepszy wynik, wyprzedzając pozostałych zawodników o 0,70 sekundy. Dało mu to najlepszy czas łączny i zwycięstwo, o 1,33 s przed swym rodakiem Ole Kristianem Furusethem i o 1,37 s przed Thomasem Sykorą. Był to jedyny medal wywalczony przez Buraasa na międzynarodowej imprezie tej rangi. Z powodu kontuzji kręgosłupa nie wystąpił na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City i nie mógł bronić tytułu mistrza olimpijskiegoOlympic ski champion Buraas injured . W tej samej konkurencji wystartował także na igrzyskach w Turynie w 2006 roku, jednak nie ukończył pierwszego przejazdu. Kilkakrotnie startował na mistrzostwach świata, najlepszy wynik osiągając podczas rozgrywanych w 2007 roku mistrzostw świata w Åre, gdzie rywalizację w slalomie ukończył na ósmej pozycji. Był to jedyny przypadek, w którym Buraas ukończył zawody w ramach mistrzostw świata.
Z powodu kontuzji kolana stracił także niemal cały sezon 2003/2004Sterk «Burre» klar for comeback . Na rozgrywane w 2005 roku mistrzostwa świata w Bormio nie pojechał z powodu słabych wyników w sezonie 2004/2005Både Tom Stiansen og Hans Petter Buraas er vraket fra laget som reiser til alpin-VM i Bormio i slutten av måneden . W 2008 roku zakończył karierę.
W 1993 roku został mistrzem Norwegii w kombinacji alpejskiej, a w 1998 roku był najlepszy w slalomie i slalomie gigancieStore Norske Leksikon: Hans Petter Buraas .
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 1.15px 21 lutego 1998 Nagano Slalom 1:49,31 min - - DNF 25 lutego 2006 Turyn Slalom 1:43,14 min - Benjamin Raich
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca DNF 14 lutego 1999 Vail Slalom 1:42,12 min - Kalle Palander DNF 14 lutego 2001 St. Anton am Arlberg Slalom 1:39,66 min - Mario Matt DSQ 16 lutego 2003 Sankt Moritz Slalom 1:40,66 min - Ivica Kostelić 8. 17 lutego 2007 Åre Slalom 1:57,33 min +3,45 s Mario Matt
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 19. 2 marca 1993 Montecampione Supergigant 1:38,79 min +2,50 s Massimiliano Iezza 17. 6 marca 1993 Montecampione Gigant 2:06,45 min +4,08 s Josef Strobl 24. 11 marca 1994 Lake Placid Supergigant 1:24,40 min +2,90 s Benjamin Melquiond 3.15px 14 marca 1994 Lake Placid Gigant 2:27,88 min +0,70 s Stefan Stankalla
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1995/1996: 144. sezon 1996/1997: 120. sezon 1997/1998: 19. sezon 1998/1999: 46. sezon 1999/2000: 31. sezon 2000/2001: 20. sezon 2002/2003: 32. sezon 2004/2005: 128. sezon 2005/2006: 87. sezon 2006/2007: 140.
Miejsca na podium Sestriere – 15 grudnia 1997 (slalom) – 3. miejsce Schladming – 8 stycznia 1998 (slalom) – 3. miejsce Kitzbühel – 26 stycznia 1998 (slalom) – 2. miejsce Crans-Montana – 15 marca 1998 (slalom) – 2. miejsce Park City – 22 listopada 1998 (slalom) – 2. miejsce Sestriere – 11 grudnia 2000 (slalom) – 1. miejsce Kitzbühel – 21 stycznia 2001 (slalom) – 3. miejsce Schladming – 23 stycznia 2001 (slalom) – 2. miejsce Sestriere – 12 stycznia 2003 (slalom) – 3. miejsce Schladming – 28 stycznia 2003 (slalom) – 3. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS Profil na Alpine Ski Database
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Bærum Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 Kategoria:Norwescy narciarze alpejscy Kategoria:Norwescy medaliści olimpijscy Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Norwescy olimpijczycy (Turyn 2006) Kategoria:Urodzeni w 1975