Rynia (łac. Rhynia gwynne-vaughanii) – jedna z najstarszych roślin telomowych, porastająca, wspólnie z horniami, prawdopodobnie brzegi jezior, rzek lub bagien wczesnego dewonu. Należy do ryniofitów. Sporofit posiadał podziemną łodygę, zwaną kłączem. Do podłoża przymocowana była ona za pomocą chwytników. Z kłącza wyrastały widlasto (dychotomicznie) rozgałęziające się, bezlistne pędy, dochodzące do 20 cm wysokości, zakończone na szczytach zarodniami (pękniętymi na wierzchołkach). W zarodniach występowały zarodniki jednakowe, skupione w tzw. tetradach.
Zobacz też Rhynie Chert, Aglaofiton.
Bibliografia
Rhynia – University of Aberdeen
Kategoria:Rośliny kopalne Kategoria:Rośliny syluru