thumb|Mała Maria Teresa Izabela Maria Parmeńska (wł. Elisabetta Maria Luisa Antonietta Ferdinanda Giuseppina Saveria Dominica Giovanna di Borbone-Parma, ur. 31 grudnia 1741, zm. 27 listopada 1763) – najstarsza córka Filipa I, księcia Parmy i Ludwiki Elżbiety, córki króla Francji Ludwika XV.
Według starszych opracowań urodzona 31 grudnia 1742Constantin von Wurzbach: Habsburg, Maria Elisabeth, gewöhnlich Maria Isabella von Parma. In: Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. Bd. 7. Wien 1861, s. 46..
Wychowała się na dworze królewskim, w Madrycie, ale później razem z rodzicami przeniosła się do Parmy (północne Włochy). Z czasem stała się melancholiczką, a po śmierci jej matki w 1759 stale myślała o śmierci.
6 października 1760, w wieku 18 lat, poślubiła późniejszego cesarza Józefa II. W Wiedniu wszyscy szybko ją pokochali za jej urodę i inteligencję. Zaprzyjaźniła się również szybko z siostrą Józefa – Marią Krystyną. Mimo że obie spotykały się codziennie, pisały również do siebie liczne listy. W jednym z takich listów Izabela wyznaje, że kocha Marię Krystynę.
Izabela i Józef II mieli dwie córki: Marię Teresę (ur. 20 marca 1762 – zm. 23 stycznia 1770 na zapalenie płuc), Marię Krystynę (urodzoną i zmarłą 22 listopada 1763).
Izabela zmarła na ospę po trudnym połogu, kilka dni po swojej młodszej córce. Została pochowana w Krypcie Cesarskiej w Kościele Kapucynów w Wiedniu, obok swojej teściowej. Jej mąż ożenił się po raz drugi, z Marią Józefą Wittelsbach.
Genealogia
Przypisy
Izabela Maria Burbon-Parmeńska Kategoria:Żony władców Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1741 Kategoria:Zmarli w 1763 Kategoria:Zmarli na ospę prawdziwą Kategoria:Pochowani w kościele kapucynów w Wiedniu