Douglas Dean Osheroff (ur. 1 sierpnia 1945 w Aberdeen (Waszyngton)) – amerykański fizyk; w roku 1996 otrzymał – wraz z Davidem Lee i Robertem Richardsonem – Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie nadciekłości w izotopie helu 3He.
W 1967 roku uzyskał B.Sc. na California Institute of Technology, a w 1973 roku stopień doktora na Uniwersytecie Cornella.
Jako student Uniwersytetu Cornella współpracował z Davidem Lee i Robertem Richardsonem, prowadzących laboratorium badań niskotemperaturowych. Zespół badał właściwości izotopu helu-3 w temperaturach bliskich zera absolutnego (−273 °C). Douglas Osheroff zauważył drobne skoki ciśnienia wewnętrznego badanej próbki helu-3 i zwrócił uwagę zespołu na te niewielkie odchylenia. Naukowcy doszli do wniosku, że hel uległ przemianie fazowej i przeszedł do stanu nadciekłego, w którym atomy cieczy tracą swoją chaotyczność i poruszają się w sposób skoordynowany. Taka substancja nie wykazuje żadnego tarcia wewnętrznego, płynie bez oporu i zachowuje się zgodnie z prawami mechaniki kwantowej, a nie klasycznej mechaniki płynów. Za to odkrycie, dokonane w 1972 roku, Osheroff, wraz z Davidem Lee i Robertem Richardsonem zostali w 1996 roku, uhonorowani Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki.
W latach 1972-1982 prowadził badania w Bell Labs, a od 1982 do 1987 roku kierował tam badaniami fizyki ciała stałego i badaniami niskotemperaturowymi. Potem wykładał na Uniwersytecie Stanforda.
W roku 2003 został powołany w skład komisji badającej przyczyny katastrofy promu Columbia
Przypisy , autobiografia, Nobel Lecture, December 7, 1996, Superfluidity in 3He: Discovery and Understandning
Kategoria:Amerykańscy fizycy XX wieku Kategoria:Amerykańscy fizycy XXI wieku Kategoria:Amerykańscy nobliści – fizyka Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Amerykanie pochodzenia słowackiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Stanforda