Janusz Hrynkiewicz-Sudnik (ur. 15 sierpnia 1924 w Ciechocinku, zm. 22 kwietnia 1988) – polski magister inżynier łączności i polityk. Minister przemysłu ciężkiego (1965–1967) oraz minister przemysłu maszynowego (1967–1970).
Życiorys Syn Kazimierza i Eweliny. W 1962 uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera łączności na Politechnice Gdańskiej, w której od 1948 do 1950 był młodszym asystentem. Ponadto był członkiem Bratniej Pomocy, wiceprezes, następnie był wiceprezesem Komitetu Koordynacyjnego Federacji Polskich Organizacji Studenckich PG (1948–1950). W 1950 roku wiceprezes Zrzeszenia Studentów Polskich w Gdańsku i członek Rady Naczelnej ZSP w Warszawie. W 1941 aresztowany przez Gestapo, po czym do kwietnia 1945 był więziony w Auschwitz, Bremen, Neuengamme, Buchenwald, Flossenbürg i Dachau.
Od 1950 do 1951 pomocnik pracownika naukowo-badawczego w Przemysłowym Instytucie Telekomunikacji, następnie do 1954 wicedyrektor Zakładów Radiowych im. Marcina Kasprzaka w Warszawie. W okresie 1955–1961 naczelnik wydziału i wicedyrektor departamentu w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego i Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego. W późniejszym okresie był dyrektorem Warszawskich Zakładów RAWAR i pracownikiem Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji. W latach 1971–74 członek Rady i wiceprezes Naczelnej Organizacji Technicznej.
W 1953 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, był delegatem na V i VI zjazd partii. W latach 1964–1968 członek Komitetu Warszawskiego, następnie do 1971 zastępca członka Komitetu Centralnego. Od 1963 podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego, następnie w latach 1965–67 minister przemysłu ciężkiego, po czym do 1970 minister przemysłu maszynowego. Od 1970 zastępca przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki do 1971 i Komisji Planowania przy Radzie Ministrów (1971–1980).
W trakcie pełnienia funkcji ministra blokował możliwość publikacji takim naukowcom jak Jacek Karpiński i Lech Michejda pracującymi nad polskimi maszynami informatycznymiKarta, nr 70, rok 2012, s.97.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C31-tuje-5).
Odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy (1969)Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, "Trybuna Ludu", nr 201, 22 lipca 1969, s. 8. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złota odznaka "Zasłużony Działacz Związku Zawodowego Hutników" (1966)Jakość - nowoczesność - warunki życia i pracy [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 234, 9 października 1966, s. 1. Medal pamiątkowy 750-lecia Częstochowy (1967)Uroczystości "Dnia Hutnika" w Zabrzu, „Trybuna Ludu”, nr 125, 7 maja 1967, s. 8. Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1967)Radzieckie odznaczenia dla polskich obywateli [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 264, 6 listopada 1967, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1991 Informacje w BIP IPN Nekrolog Janusza Hrynkiewicza [w:] "Trybuna Ludu", nr 96, 26 kwietnia 1988, s. 4.
Kategoria:Członkowie Bratniej Pomocy Kategoria:Członkowie Komisji Planowania przy Radzie Ministrów Kategoria:Ministrowie PRL Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zastępcy członków Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Ciechocinku